Kort Afrikaans, februari 2014, Patricia Neeleman

door | 27 apr 2017 | Kort Afrikaans, Reisverhalen | 0 Reacties

U bent hier: Home » Kort Afrikaans, februari 2014, Patricia Neeleman

Kort Afrikaans, februari 2014, Patricia Neeleman

Eindelijk is het zover!

Samen met Linda heb ik een reis naar Oeganda geboekt (via Habari Travel) en donderdagochtend 13 februari 2014 om tien uur vliegen we naar Entebbe. Na een korte stop in Kigali (Rwanda) komen we om tien uur 's avonds aan in Entebbe waar we de eerste twee dagen zullen verblijven in het airport guesthouse van de reisorganisatie.

De aankomst op het vliegveld verloopt soepel, inclusief visum (50 dollar) en het afnemen van vingerafdrukken. In de aankomsthal worden we netjes opgewacht door een chauffeur van Habari die ons binnen 10 minuten in het guesthouse brengt waar we vriendelijk worden ontvangen door Ellen. Het is dan inmiddels al ruim half twaalf (twee uur tijdsverschil met Nederland).

We zijn allebei moe van de tien uur lange vlucht en we krijgen nog een heerlijk pompoensoepje voor op onze lege maag.

Die avond slapen we allebei helaas niet goed door de jankende en blaffende honden in de omgeving van het guesthouse.

Vrijdag 14 februari

Na een heerlijk ontbijt met ananas (zoveel zoeter dan in Nederland), meloen, kleine banaantjes, sapje en een bananenpannenkoek beginnen we de dag goed.

We maken ook kennis met Jan-Willem die ons informeert wat er zoal te doen is en waar je allemaal op moet letten.

Fijn ook om te weten dat we gelukkig niet zoveel geld gewisseld hadden op het vliegveld omdat nu bleek dat de koers daar belabberd is en je dus beter in de stad kunt wisselen.

Die ochtend regelen we een Oegandese simcard met airtime. Daarmee kun je in het hele land goedkoop internetten en bellen, gewoon met je eigen telefoon. We kiezen voor de mobiele operator MTN omdat die het beste bereik schijnt te hebben.

In de middag nemen we een taxi naar de dierentuin en we besluiten daar om ook een gids in te huren. We krijgen de gelegenheid om giraffen te voeren met snoepjes. Wat pakken die de snoepjes zachtjes met hun bek aan. Heel lief!

We lunchen in de dierentuin en daarna gaan we weer naar het guesthouse, waar wij heerlijk avondeten krijgen met soep vooraf, hoofdgerecht en een toetje.

Zaterdag 15 februari

Een rustige dag, we maken alvast kennis met Felix, die ook in onze groep blijkt te zitten waarmee we de volgende dag op pad zullen gaan. En we maken kennis met onze chauffeur Ronnie die ons vertelt dat wij zondagochtend om 8 uur zullen vertrekken.

Vanavond genieten we van een heerlijke barbecue met aardappels, rijst, heerlijke spinazie en andere groenten, vis, kip, salade, soep en opnieuw heerlijk fruit als toetje.

Zondag 16 februari

Vannacht zijn onze andere reisgenoten aangekomen: Esther, Ziggy, Mathias en Chris (zijn moeder). We zijn met zeven personen totaal.

We vertrekken op tijd en maken onze eerste bush stop (piesen achter een boom). Tijdens de tweede stop maakt Ronnie met een groot mes een sappige zoete ananas en meloen klaar die we met z'n allen opeten.

Tijdens de rit zien we van alles, je kijkt echt je ogen uit! Kinderen zwaaien. Een varken wordt op achterop een brommer vervoerd. Ontelbaar veel fietsende mensen. Mensen die met jerrycans water halen bij een waterput of uit een poeltje (smerig) water. Mensen met enorme trossen bananen op hun fiets. Vrouwen die manden of brandhout op hun hoofd dragen.

Je moet dus even omschakelen met de wereld waar wij vandaan komen met al onze 'luxe' zaken zoals bijvoorbeeld kraanwater.

Om drie uur hebben wij een late lunch en om vier uur komen wij na een onverharde weg aan op onze bestemming: Kibale Forest Camp. Dit wordt onze eerste nacht in een tent met een douche die op verzoek gevuld wordt met warm water. De wc is ecologisch, wat wil zeggen dat als je wat hebt laten vallen in het donkere gat, je er simpelweg een schep zand overheen gooit.

Hier worden wij hartelijk ontvangen met een verfrissingsdoekje en een drankje. We krijgen in de avond een briefing voor de volgende dag: om half acht ontbijt en om acht uur vertrek naar de chimpansees en 's middags een wandeling door het moeras.

's Avonds eten we heerlijk: tomaat gevuld met met gehakt, pompoensoep, rundvlees met groente en rijst en als toetje heerlijke chocoladecake met chocoladesaus. Ook voor de vegetariër werd iets lekkers klaar gemaakt.

Maandag 17 februari

Op pad naar de chimpansees. We krijgen een korte briefing en Linda en ik worden bij twee andere Nederlanders en twee Engelsen ingedeeld en krijgen ranger Henriette toegewezen. In het bos lopen we in rap tempo achter haar aan en na een half uurtje vinden we de groep chimpansees. De gids vertelt de namen en leeftijden. Ik kan mooie foto’s maken. We mogen precies één uur blijven.

De mannetjes chimps zitten beneden en de dames zitten bovenin de bomen en laten zich niet snel zien.

Je moet wel oppassen voor het fruit dat ze eten, dat wordt soms naar beneden gegooid en dat kan best zeer doen als je het op je kop krijgt. Ook wordt er soms een plas gedaan vanuit de bomen, ook daar moet je dus best voor oppassen.

Bij elkaar echt een hele indrukwekkende ervaring om zo dicht bij deze dieren te kunnen zijn en waarbij ze zo gewoon hun gang gaan.

Tijdens het teruglopen wordt er nog veel verteld over de chimpansees. Ook krijgen we uitleg over bosolifanten die zich tegoed kunnen doen aan bepaalde planten waardoor ze dronken worden en dan moet je ze zeker niet tegenkomen. Mocht dit zo zijn dan vuurt de ranger altijd een waarschuwingsschot.

Bij terugkomst in het kamp krijgen we lunch: tomatensoep en spaghetti.

Daarna op weg naar het moeras. Hier krijgen wij ook een gids mee. De wandeling duurt ongeveer twee uur. Onderweg zien we veel vlinders en aapjes. En je kunt aan het eind leuke zelfgemaakte souvenirs kopen, chimpansees gemaakt van klei.

Bij terugkomst in het Kibale Forest Camp krijgen wij om half zes een show van een groep weeskinderen. Ze zingen liedjes, lezen gedichten voor en dansen voor ons. Op het laatst danst onze hele groep mee wat ontzettend leuk is. Na afloop kopen we nog wat kleinigheidjes.

Daarna het avondeten, bestaande uit avocado, champignonsoep, kip, groenten, aardappel en als toetje cake.

We kijken terug op een mooie dag. En dan nu slapen in de safaritent. Na tien uur is er geen elektriciteit en dus geen licht meer. Apparaten als telefoon en fotocamera kun je opladen bij de bar.

Dinsdag 18 februari

Na het ontbijt komen we om half een aan in Queen Elizabeth National Park. Dit is een echte safaritent op palen met een mooie buitendouche. We worden weer ontvangen met een drankje. Bij de briefing wordt uitgelegd dat je ‘s avonds en in de vroege ochtend (in het donker) niet alleen over het terrein mag lopen vanwege de wilde beesten die soms ook op het terrein komen. Vooral de nijlpaarden kunnen gevaarlijk zijn!

Als lunch krijgen we tomatensoep en nasi: heerlijk!

Om twee uur 's middags rijden we door het park naar het Kazinga kanaal waar een boot op ons wacht waarmee we twee uurtjes gaan varen.

Een prachtige boottocht met heel veel nijlpaarden, krokodillen, buffels, olifanten, apen en verschillende soorten vogels aan de waterkant. Met goede uitleg van een ranger. Zo zien we een olifant die zonder staart loopt die dus waarschijnlijk gepakt was door een krokodil. Er druppelt nog bloed vanaf. De ranger gaat gelijk iemand telefonisch waarschuwen zodat de olifant even behandeld kan worden voor infecties.

Bij terugkomst krijgen we geheel onverwachts een gids mee voor het park en daardoor mogen we ook off-road en komen we vier leeuwen tegen! Een leeuw is nog bezig een prooi te verorberen. Heel bijzonder om dit te mogen aanschouwen. Daarna volgt nog een avondgamedrive.

Tijdens de terugrit naar het kamp (in de schemering) staat Ronnie opeens bovenop de rem. In het licht van de koplampen zien we waarom: een kudde olifanten staat midden op de weg. Indrukwekkend! We maken wat geluid met de auto en ook aan de andere kant deed een auto hetzelfde en zo vertrekken de olifanten weer terug het bos in.

We zijn net op tijd voor het eten. Snel even douchen onder onze buitendouche en we worden weer terug begeleid naar het avondeten.

De eettafels staan rond het kampvuur onder een heldere sterrenhemel, met achtergrondgeluiden van nijlpaarden. Hoe mooi kun je het hebben! Champignonsoep, salade, aardappelpuree, groenten, rosbief en als toetje cake met vanillesaus. Smaakt weer heerlijk. Daarna onder begeleiding weer terug naar onze tent.

Woensdag 19 februari

Vandaag kunnen we in alle vroegte een warme douche nemen. En dan om zeven uur weer een gamedrive. Helaas geen leeuwen deze keer. Bij terugkomst krijgen we ontbijt en daarna op weg naar de volgende bestemming: de gorilla lodge. De weg er naar toe was hobbelig maar weer een heel ander landschap. We zien prachtige meren. Onderweg krijgen we uitleg over koffievelden, theevelden en bananen: bananen om te koken, om bier van te maken en hele kleine superzoete banaantjes.

Om half vijf arriveren we bij de gorilla lodge, dit keer een huisje met elektriciteit. We worden weer opgewacht met thee of een frisdrankje. Het restaurant is even omhoog klimmen vanaf de slaapkamers.

Vanavond vertelt Ronnie ons over de gorilla track die we morgen zullen maken: "Let niet op de tijd. Geniet van het moment. Help elkaar op moeilijke momenten. Laat de zwakste vooraan lopen." Nu word ik wel al een beetje zenuwachtig.

Donderdag 20 februari 2014

Vannacht hoor ik wat ritselen in de plastic zak met vuile was maar ik ben te moe om te gaan kijken. De volgende ochtend dus alle kleding maar even goed uitgeschud voor de deur, maar wat het ook was, het was al weg.

Na het ontbijt krijgen we ons lunchpakket mee voor in het oerwoud. Om acht uur arriveren we bij het gorilla point. Daar krijgen wij uitleg van een ranger. Ranger Herbert gaat met ons mee naar de berggorillagroep Bweza. Ook gaan er nog twee andere rangers mee en een politieagent. Ook kun je een drager nemen die je rugzak draagt en die je een helpende hand geeft bij moeilijke (steile en glibberige) stukken.

Voor onze groep gorilla’s starten we van een ander punt wat 30 minuten rijden is met de auto. Ik krijg Scovia toegewezen, een lief meisje van 19 jaar. De rest krijgt een jongen toegewezen. Het eerste stuk lopen we langzaam naar boven. Aan onze groep is ook een Japanse dame toegevoegd die op verkeerde schoenen loopt. We merken al snel dat zij erg langzaam is, dus laten we haar vooraan lopen.

Bovenop de eerste berg hebben we een kleine pauze en gaan we het bos in, daarna wordt het echt oerwoud. Daar wordt het lopen een stuk moeilijker, het heet dus niet voor niks Bwindi Impenetrable Forest. Intussen horen we dat de berggorilla’s zijn gespot! De ranger hakt de planten weg en zo banen we ons een weg naar boven. Letterlijk naar boven. En op die momenten ben ik erg blij met de helpende hand van Scovia.

Om twee uur 's middags vinden we de gorilla’s, heel indrukwekkend! We staan op een helling. Als een ranger wat groen weghakt zodat we een gorilla wat beter kunnen bekijken, reageert deze even wat geïrriteerd en springt een paar meter naar voren, waardoor het even een spannend moment is. Maar je moet nu eenmaal stil blijven staan, je mag echt nooit wegrennen!

De gorillagroep zit best ver verspreid van elkaar. Er wordt verteld dat er ruzie in de groep is geweest waardoor sommigen even bij elkaar uit de buurt wilden blijven. Dit is een groep van negen maar wij zien er maar vier. De silverback, de grote baas, ligt lekker te relaxen. We schieten een paar mooie plaatjes, met een beetje hulp van de ranger.

Na een uurtje is het weer voorbij. We klimmen terug naar boven en na een pauze van een half uurtje gaan we via een shortcut steil naar beneden. We hebben tuinhandschoentjes aan omdat sommige takken nogal prikken. Vooral door de slome Japanse doen we er erg lang over en sta je soms te balanceren op een ongemakkelijke plek voordat je weer verder kunt.

Later horen we dat de groep met Belgen al om twee uur in de lodge terug was na het bezoek aan de gorilla's. Dus het is niet te voorspellen of het snel lukt of niet (en of iedereen de juiste schoenen aan heeft).

Om half zes krijgen we ons certificaat van Herbert uitgereikt met een mooie speech. Het laatste stukje naar beneden kunnen we in de laadbak van een auto meerijden.

Beneden staan schoolkinderen te zingen en je kunt wat souvenirs kopen.

Omdat je met het vliegtuig maar liefst 46 kilo aan bagage mag meenemen hebben we vanuit Nederland flink wat kleding en schoenen meegenomen dat we hier weggeven aan de kinderen (en volwassen), die er heel blij mee zijn!

Aan mijn drager Scovia geef ik een leuke fooi plus mijn handschoenen en fleecetrui. En ik maak mooie foto van haar die ik beloof te mailen.

Onderweg kopen we nog snel een (helaas warm) flesje cola.

Bij terugkomst moeten we weer snel eten. En oef, ik voel mijn spieren al stijf worden, helaas moeten we weer naar boven lopen als we gaan eten.

Vrijdag 21 februari

Om acht uur vertrekken we naar onze laatste plek van de vakantie: Lake Mburo.

We kunnen kiezen voor de snelste weg of een iets langere en hobbelige maar met mooie uitzichten. We kiezen voor het laatste en kunnen genieten van het prachtige meer van Bunyonyi.

Rond drie uur komen we aan op de bestemming en we worden vriendelijk ontvangen. De lodge is gebouwd boven op de top van een heuvel met heel mooi uitzicht over het meer en de omgeving. Ook hebben we hier een …. bananentoilet! Je legt een bananenblad neer voor je iets doet en dan met een voetpedaal zorg je ervoor dat alles naar beneden valt.

Om vier uur maken we ons op voor de avondgamedrive. In dit park zie je veel knobbelzwijnen, zebra’s, waterbokken, andere soorten bambi’s en bij het meer de nijlpaarden. Die blijf ik toch heel leuk vinden. Daar zitten we tot de zon ondergaat. Ik schiet nog een paar mooie plaatjes. Bij terugkomst is het donker en dus eten we bij kaarslicht: heerlijke tomatensoep, tomatensalade en aardappels, rijst met vlees en groenten. Het toetje is een flinterdunne crèpe met honing. Heerlijk!

Zaterdag 22 februari

Vanochtend om zeven uur weer een gamedrive. De nijlpaarden zijn wat verder weg en verder hebben we vooral veel dezelfde dieren gespot. Helaas geen leeuw. Soms ruikt het erg ... maar dan ligt er een dood dier te rotten.

Na het ontbijt rijden we terug richting Kampala. We stoppen bij Equator Point waar we lunchen en er genoeg souvirshops naast elkaar zitten om de laatste inkopen te doen voor we naar huis gaan. Heerlijk een banaan-ananassapje op. Onderweg slaan we de laatste indrukken van het land op.

Rond half vijf arriveren we in Entebbe bij het airport guesthouse. We worden welkom geheten door Jan-Willem en Ellen. Helaas is er een probleem met het water, waardoor je niet kunt douchen en dus ga ik niet zo heel fris het vliegtuig in. Maar goed, dit is Afrika en dan kun je alles verwachten.

We genieten nog één keer van een heerlijke maaltijd door hun superkok!

Daarna nemen we afscheid van onze chauffeur Ronnie. En van Felix die nog verder gaat reizen. De rest van de groep gaat in de avond naar huis. We wisselen e-mailadressen en facebooknamen uit om elkaars foto’s uit te kunnen wisselen.

Het was een mooie indrukwekkende week waar ik leuk op terug kan kijken, en nog lang van kan nagenieten!

Onze reizen

Parel van Afrika
Groepsreis 19 dagen
va € 3.095,- p.p. incl. vliegticket

Kort Afrikaans
Groepsreis 9 dagen
va € 2.095,- p.p. incl. vliegticket

Natuurlijk Uganda
Groepsreis 14 dagen
va € 2.695,- p.p. incl. vliegticket

Langs de Afrikaanse Evenaar
Groepsreis 22 dagen
va € 4.385,- p.p. incl. vliegticket

Groene Hart van Afrika
Individuele reis 16 dagen
va € 2.895,- p.p. incl. vliegticket

Luxe Reis door Uganda
Individuele reis 16 dagen
va € 4.395,- p.p. incl. vliegticket

Maatwerk
Reis met z'n tweeën, met vrienden of familie in uw eigen tempo.
Informeer naar de mogelijkheden.

waarom habari

Ontvangt u onze maandelijkse nieuwsbrief al?

Blijf op de hoogte van het laatste Habari Travel nieuws: nieuwe reizen, aanbiedingen en meer via onze nieuwsbrief.

Controleer uw inbox- of spammap nu om uw aanmelding te bevestigen.

Pin It on Pinterest