U bent hier: Home » Informatie » Nationale parken van Uganda » Murchison Falls National Park

Murchison Falls National Park

Het eerste nationale park dat de Habarireiziger in Uganda bezoekt, is meestal het in het noordwesten van Uganda gelegen Murchison Falls National Park, één van de oudste nationale parken van Uganda. Het park ontleent haar naam aan de Murchison Falls, een waterval van circa 40 meter hoogte, waar de Victorianijl zich met donderend geweld door een 8 meter nauwe kloof perst.

Het in 1926 als jachtreservaat gestichte park kreeg in 1952 de status van nationaal park. Het is 3.840 km2 groot en is daarmee het grootste nationale park van Uganda. Murchison Falls NP wordt doorsneden door de Victorianijl. In het westen van het park stroomt de Victorianijl in het Albertmeer om vervolgens als Albertnijl haar weg te vervolgen naar de Middellandse Zee. Murchison Falls NP ligt aan het noordelijke einde van de Albertine Rift Valley (Centraal Afrikaanse slenk) en vormt de kern van de Murchison Falls Conservation Area, waar ook Bugungu en Karuma Wildlife Reserves en Budongo Forest Reserve deel van uitmaken.

De Murchison Falls zijn door de eerste Europese bezoekers Samuel en Florence Baker (1864) vernoemd naar Sir Roderick Murchison, de toenmalige president van de Royal Geographical Society.
Tijdens het regime van Idi Amin veranderden de Murchison Falls officieel van naam om de herinneringen aan het koloniale bewind van de Engelsen uit te wissen. De nieuwe naam werd Kabarega Falls – vernoemd naar één van de oude koningen van Bunyoro.
Tegenwoordig vind je de naam Kabarega Falls soms nog op oude kaarten, maar in het algemeen wordt de naam Murchison Falls gebruikt.

De donkere jaren

Rond 1960 werd het voortbestaan van het park ernstig bedreigd door de enorme hoeveelheid dieren. Vooral de ruim 14.000 savanneolifanten, met soms kuddes van 500 dieren, richtten een enorme ravage aan met betrekking tot de begroeiing van het park. Volgens de autoriteiten was er eigenlijk maar plaats voor 3.500 olifanten! Ook de enorme aantallen Afrikaanse buffels (25.600), Uganda kobs (30.000), Jacksons hartebeesten (16.000), wrattenzwijnen (11.000) en nijlpaarden (ruim 14.000) deden de vegetatie van het park geen goed.
Ten tijde van Amin werd er op grote schaal gestroopt en verdwenen dieren als witte en zwarte neushoorn en Afrikaanse wilde hond en namen de aantallen hoefdieren enorm af. Ook in de tijd na het afzetten van Amin werd Murchison Falls NP gebruikt als natuurlijke voorraadkamer door enerzijds de guerilla’s en anderzijds de militairen.
Pas vanaf 1990 begon de wederopbouw van het park. Van de 30.000 Uganda kobs waren er rond 1990 nog maar 6.000 dieren over. Wrang genoeg heeft de vegetatie ten tijde van, maar ook de jaren na het massaal doden van de grote zoogdieren de tijd gehad om te herstellen. De aantallen grote zoogdieren zijn zich aan het herstellen, maar hebben nog niet het peil bereikt van de tijd voor de slachting.
Murchison Falls NP behoort op dit moment weer tot één van de mooiste parken van Uganda.

Nieuwe dreiging

Een nieuwe bedreiging voor het park en haar omgeving vormt de vondst van een enorme voorraad olie onder het Albertmeer, op de grens met de Democratische Republiek Congo.
Hoewel het welvaart kan brengen voor de bevolking van Uganda, zal het landschap en het milieu op en rond het Albertmeer waarschijnlijk voor altijd veranderen. Als we alle ontwikkelingen in de Nigerdelta in Nigeria zien, kunnen we alleen maar somber zijn over de toekomst, hoe sussend en geruststellend de woorden van Tullow Oil ook moge zijn, dat er zorgvuldig te werk zal worden gegaan.

Landschappen

De Victorianijl deelt het park in twee nagenoeg gelijke delen. Het noordelijke gedeelte bestaat uit savanne begroeid met borassus palmen en acacia’s, en ooibossen. Het zuidelijke gedeelte wordt gedomineerd door soms dicht bebost terrein en oerwoud. In de Nijldelta, het gedeelte waar de Victorianijl in het Albertmeer stroomt, bevinden zich uitgestrekte moerassen met riet en papyrus.
Murchison Falls NP is ten opzichte van de andere Ugandese nationale parken laaggelegen, zo tussen de 619 en 1.292 meter.

Gevarieerde dierenwereld

Murchison Fall NP is bekend om zijn enorme diversiteit aan dieren. Het park herbergt maar liefst 76 soorten zoogdieren, waaronder gevlekte hyena, gestreepte jakhals, Afrikaanse buffel, savanneolifant, nijlpaard, leeuw, luipaard, jachtluipaard, defassa waterbok, oribi, Rothschilds giraffe, Jackson’s hartebeest, bosbok en wrattenzwijn. De Uganda kob, een antilope, komt er in grote aantallen voor en is één van de dieren die op het wapen van Uganda voorkomen.
Uiteraard vind je ook kleinere zoogdiersoorten in Murchison Falls NP, zoals grondeekhoorns, verschillende muizen en ratten, en mangoestes.

Ook de primaten zijn rijkelijk vertegenwoordigd in Murchison Falls NP. Op de savanne en in de beboste gebieden kan je groepen groene bavianen en groene meerkatten tegenkomen. In de beboste gedeelten leven oostelijke franjeapen, roodstaartmeerkatten en diadeemmeerkatten. Sommige van deze primaten kan je ook langs de oevers van de Victorianijl tegenkomen. In de zuidelijk gelegen stukken oerwoud leven chimpansees.
Murchison Falls NP is één van de weinige nationale parken in Uganda waar je huzaarapen kan zien. Deze apensoort, die alleen op de savanne leeft, is de snelste aap van Afrika en haalt snelheden tot 55 km per uur!

De noordelijke witte neushoorn, een tragedie

Neushoorns zal je in Uganda in het wild niet meer tegenkomen. Door de burgeroorlog en stroperij is de noordelijke witte neushoorn sinds 1979 uit Uganda verdwenen. Wereldwijd leven er nog maar 6 vertegenwoordigers van deze ondersoort van de witte neushoorn in twee dierentuinen in de Verenigde Staten en Tsjechië.
In 1997 is een initiatief gestart om de witte neushoorn in Uganda te herintroduceren. In het ZIWA Rhino Sanctuary is een fokprogramma opgezet met zuidelijke witte neushoorns, de andere ondersoort van de witte neushoorn. In 2005/2006 werden de eerste zes neushoorns uitgezet in een 7.000 ha groot privégebied dat bestaat uit savanne en bos. Op moment van schrijven (juli 2015) leven er 15 neushoorns in ZIWA Rhino Sanctuary. ZIWA ligt op de weg van Kampala naar Murchison Falls NP en een bezoek maakt onderdeel uit van verschillende Habarireizen.

Vogels, vogels, vogels

Door de gevarieerde landschappen van Murchison Falls NP zijn er maar liefst 451 vogelsoorten waargenomen. De Victorianijl met haar enorme hoeveelheid vis en kreeftachtigen trekt veel reigerachtigen, ooievaars en andere watervogels aan. Naast de grootste reiger ter wereld, de Goliath reiger, vind je er ook grote zilverreiger, middelste zilverreiger, kleine zilverreiger, kwak, woudaap, purperreiger en blauwe reiger.
Hamerkop, Afrikaanse nimmerzat, Afrikaanse gaper, zadelbekooievaar en, tijdens de trek, grote groepen van de abdims ooievaar vormen geen uitzondering.
Een speciaal geval vormt de schoenbekooievaar, een vogel die hoog op de lijst van vogelaars staat. De Nijldelta is één van de plekken waar je grote kans maakt op deze prehistorisch uitziende vogel, die een soort ‘missing link’ is tussen pelikanen en ooievaars.
Langs de oevers van de Victorianijl kan je verschillende ijsvogelsoorten en bijeneters tegenkomen; bonte ijsvogel, malachietijsvogel, reuzenijsvogel, roodkeelbijeneter, noordelijke karmijnrode bijeneter en blauwborstbijeneter.

Op de savanne zijn uiteraard ook veel vogels te vinden: noordelijke hoornraaf, grijze kroonkraanvogel, zwartbuiktrap, piapiac en geelsnavelfrankolijn. Ook vind je er een enorme hoeveelheid zangvogels in alle kleuren en uitvoeringen; niet altijd makkelijk van elkaar te onderscheiden, maar dat maakt het ook wel weer een interessante uitdaging. De zangvogels die je onder andere kan zien, zijn roodnekleeuwerik, Afrikaanse bonte kwikstaart, zwarte miertapuit, verschillende soorten graszangers, gevlekte palmlijster, geelsnavelossenpikker, groenstaartglansspreeuw, blauwe langstaartglansspreeuw en grijskopmus. Ook zijn er veel weversoorten te bewonderen, zoals grote textorwever en zwartkopwever. Deze zijn echter niet altijd aanwezig, omdat wevervogels ook een trektijd kennen.

Roofvogels zijn er natuurlijk ook, van de machtige vechtarend tot de Oostafrikaanse dwergsperwer, kleine grijze slangenarend, donkere zanghavik, bateleur, de langpotige secretarisvogel en de overal aanwezige geelsnavelwouw. Verwonder je ook over de jachttechnieken en trefzekerheid van de veel voorkomende Afrikaanse zeearend.

Veel mensen vinden gieren vieze vogels, maar gieren hebben een belangrijke functie op de Afrikaanse savanne. Ze ruimen kadavers op van dieren die een natuurlijke dood zijn gestorven of door een roofdier zijn gedood. In Murchison Falls NP vind je naast de witruggier, ook de oorgier, een zeer grote gierensoort, uitgerust met een enorme haaksnavel.

Als je in maart of april het park bezoekt, heb je grote kans om ‘onze’ vogels te zien, trekvogels uit Europa die overwinteren op de savanne van Oost-Afrika. Naast grote aantallen Europese bijeneters, boerenzwaluwen en ooievaars, kan je ook tientallen kleine torenvalken tegenkomen, een soort waar het wereldwijd niet goed mee gaat. Ook blauwe, bruine, grauwe en steppenkiekendief, die in Eurazië broeden, kan je hier zien.
Paapje, tapuit en andere kleine zangvogels maken zich in die tijd op om de gevaarlijke terugreis naar Europa te aanvaarden. Niet alleen moeten ze de Sahara oversteken, maar ook de terreur van de vogeltjesvangers rond de Middellandse Zee zien te overleven. Ieder jaar worden honderdduizenden vogels door middel van vangnetten, lijmstokken en geweren gedood...

Van de reptielen zijn vooral de nijlkrokodil en nijlvaraan bekende vertegenwoordigers, maar ook de kolonistenagame met zijn karakteristieke blauwe en rode uiterlijk.
Van de nijlkrokodil kan je enorme exemplaren tegenkomen; krokodillen met een lengte tussen de vier en vijf meter zijn geen uitzondering. Maar wat wil je, de Victorianijl is zo voedselrijk dat ze alleen maar hoeven te wachten tot er iets eetbaars voorbijkomt. Dit kan een nijlbaars zijn, maar ook een onvoorzichtige antilope die zich aan de oever waagt om te drinken. En voor een voorbij drijvend dood nijlpaard halen ze hun neus ook niet op.

‘Highlights’

Voor de Habarireizigers zijn er in Murchison Falls NP drie ‘highlights’ te beleven (afhankelijk van de gekozen reis):

  1. Boottocht naar de Murchison Falls.
  2. Gamedrive op de savanne.
  3. Boottocht naar de Nijldelta.

1. Boottocht naar de Murchison Falls

Op deze drie uur durende boottocht vaar je van de aanlegsteiger bij Paraa naar de Murchison Falls en weer terug. Het is soms mogelijk om in plaats van terug te varen, een wandeling te maken naar de top van de waterval. De chauffeur wacht je dan met de Land Cruiser op.
Tijdens deze boottocht kan je kennismaken met de enorme rijkdom aan dieren die op en langs de Victorianijl leven, zoals savanneolifant, nijlpaard, defassa waterbok, bosbok en nijlkrokodil.
En natuurlijk ook weer veel vogelsoorten. Allerlei soorten bijeneters, ijsvogels en steltlopers als watergriel, Senegal griel, sporenkievit, langteenkievit en lelkievit. In de moerassen langs het water kan je lelielopers en reigerachtigen als koereiger en ralreiger zien. Duikende witborstaalscholvers en Afrikaanse dwergaalscholvers, hun vleugels drogend in een boom, zijn geen uitzondering.
Verwonder je over de Afrikaanse slangenhalsvogel met zijn karakteristieke lange nek en luister naar de kreten van de overvliegende hadada ibissen.
Houd in de buurt van de waterval de rotsen, die uitsteken boven het water, in de gaten. Daarop zijn vaak rotsvorkstaartplevieren te vinden.

Tip
Ga op de boot op het bovendek linksvoor zitten. Daar heb je het beste zicht. Zorg dat je hoofd bedekt is met een pet of hoed en smeer je in met zonnebrandolie. Het kan erg warm zijn en de bijna altijd waaiende wind kan je flink doen verbranden. Neem voldoende water mee, maar dat spreekt voor zich.

Kies je ervoor om de wandeling naar de top van de waterval te maken, zorg er dan wel voor dat je in het begin niet te dicht langs het water loopt. Er kan altijd een nijlkrokodil op de loer liggen. Ze kunnen met een snelheid van 30 km per uur uit het water komen! Het waarschuwingsbordje bij de landingsplaats hangt er niet voor niets.

De wandeling is goed te doen en duurt ongeveer 3 kwartier tot een uur. Naast de Murchison Falls bestaat er nog een tweede waterval, de Uhuru Falls, die vanaf het pad goed te zien is.
Het is niet duidelijk of deze waterval er in de tijd van de Bakers al was. Wat we in ieder geval wel weten is dat in 1962, het jaar van Uganda’s onafhankelijkheid, door hevige regenval een tweede waterval onstond, die de naam Uhuru Falls kreeg; ‘Uhuru’ betekent ‘vrijheid’.
Op de top aangekomen heb je een prachtig uitzicht op de kloof waar het water doorheen geperst wordt. Bij helder weer zie je in de diepte de inmiddels tot rust gekomen rivier haar weg vervolgen naar het Albertmeer. Houd de struiken en bomen in de gaten want overal kan je vogels tegenkomen en vaak ook primaten als oostelijke franjeaap en groene baviaan.

Het betonblok dat je op de top van de waterval vindt, is een overblijfsel uit de tijd dat er een voetbrug over de Victorianijl bestond. Gedurende de zware regens van 1962 is de brug door het ziedende water weggeslagen en nooit meer herbouwd.
Wellicht interessant om te weten is dat de grote Britse politicus Winston Churchill in 1907, op exact dezelfde plek heeft gestaan als waar jij mogelijk zal staan.

2. Gamedrive op de savanne

Gamedrives betekent vroeg opstaan om met het eerste licht het wild te zoeken. Het is ook de periode dat het licht op zijn mooist is, het zogenaamde gouden uur.
Met een ranger als gids ga je meestal de Buligi game tracks in het noordelijke deel van het park volgen. Deze tracks hebben een gezamenlijke lengte van 120-170 km.
Je komt ogen tekort, want overal zie je wild. Savanneolifant, Uganda kob, Jacksons hartebeest, Afrikaanse buffel, oribi, defassa waterbok, leeuw, wrattenzwijn, nijlpaard en groene baviaan. Met een beetje geluk zie je ook huzaarapen. Let goed op de termietenheuvels, want vaak gebruiken ze deze als uitkijkpost. Eén van de grootste vijanden van de huzaarapen is de vechtarend en de kroonarend die er niet voor terugdeinzen om een huzaaraap met hun machtige klauwen te grijpen. Ook leeuwen en luipaarden vormen potentieel gevaar voor de huzaaraap, waarvan de mannetjes een mooie witte snor hebben.

Met katachtigen moet je geluk hebben, evenals met jakhalzen en hyena’s. De ene Habarireiziger ziet ze wel en de andere, die misschien een half uur later op dezelfde plek voorbij komt, niet. Van leeuwen weten de rangers meestal wel waar ze ongeveer uithangen, maar met luipaard en het nog schaarsere jachtluipaard moet er toevallig één je pad kruisen. Ditzelfde geldt ook voor de gevlekte hyena en de gestreepte jakhals, ze zijn er wel, maar niet in groten getale. De rangers doen hun uiterste best om je bij het wild te brengen, maar hou zelf ook je ogen open. Let vooral goed op kleine afwijkingen in het landschap. En denk je iets te zien, vraag dan de chauffeur om te stoppen zodat jullie met zijn allen kunnen kijken of er daadwerkelijk iets loopt.

Naast de zoogdieren zijn er natuurlijk ook weer overal vogels. Van de kleine pollegraszanger tot de enorme noordelijke hoornraaf. Let goed op of je een secretarisvogel ziet jagen. Deze vogels zijn uitgerust met lange poten en sterke klauwen. Hun hoofdvoedsel bestaat uit slangen die doodgetrapt worden. Door de lange poten van de vogel kan een slang weinig uitrichten met zijn giftanden. De secretarisvogel wordt zo genoemd naar de uitstekende zwarte penseelveren aan de achterzijde van zijn kop.

In 2012 hadden we het geluk dat tijdens ons bezoek aan Murchison Falls NP de termieten gingen zwermen. Direct verschenen er enorme hoeveelheden vogels die zich te goed deden aan de zwermende termieten. Grote groepen abdims ooivaars liepen al termieten etend over de savanne, terwijl grote vluchten met steppevorkstaartplevieren zich in de lucht te goed deden aan de insecten. Ook sprinkhaanbuizerds waren opeens in groten getale aanwezig.

Mocht je extra tijd hebben voor een gamedrive, vraag de chauffeur en ranger dan om het gebied bij de Delta te bezoeken. Dit is een track die maar weinig gereden wordt. De meeste reizigers blijven op de bekende game tracks, waar het soms druk kan zijn, afhankelijk van het seizoen.
Wij reden in 2012 de Delta track en zagen op korte afstand twee schoenbekooievaars, maar ook een zwarte ibis en honderden koereigers. Van de zangvogels viel vooral de zwartkopfiskaal op met zijn knalrode borst- en buikveren. Andere vogels die we daar zagen waren zadelbekooievaar, bleke zanghavik, watergriel, herderplevier, oeverloper, kardinaalspecht, grauwe buulbuul en dubbeltandbaardvogel.
Van de reptielen zagen we op korte afstand een voorbij wandelende nijlvaraan. Een eenzame Uganda kob en defassa waterbokken vertegenwoordigden de zoogdieren.

3. Boottocht naar de Nijldelta

Een andere boottocht voert de Habarireiziger naar het gebied waar de Victorianijl in het Albertmeer stroomt, de Nijldelta of simpelweg Delta genoemd.
Wij hebben deze boottocht twee keer gedaan, in juni 2010 en begin april 2012. Dus vlak voor de regentijd en erna. Vlak voor de regentijd waren er meer weversoorten te zien, omdat ze in maart en april broeden. Maar ongeacht welk seizoen je de boottocht maakt, het is een geweldige belevenis. Vanwege het vele wild dat zich langs de oevers ophoudt, waan je je af en toe terug in de tijd van de grote ontdekkingsreizigers.

Een van hoogtepunten vormde voor mij het verschijnen van een enorme kudde savanneolifanten aan de oever. Deze kudde bestond naast volwassen dieren ook uit kalveren van verschillende leeftijden. Vanaf het water konden we de dieren goed waarnemen en zagen we de vaak nog jonge kalveren onwennig drinken met hun slurfjes. De pubers probeerden ons met getrompetter en oorgeflapper te intimideren.

Wat direct opvalt zijn de grote aantallen nijlpaarden. Vlakbij de aanlegsteiger zie je ze al lopen, of in het water liggen. Soms steken alleen de kleine oortjes en de ogen boven de waterspiegel uit. Nijlpaarden leven in kuddes waar een dominant mannetje de baas is over een groot aantal vrouwtjes. Jonge mannetjes, maar ook solitaire oudere mannetjes worden niet getolereerd en worden, zodra ze het territorium binnenkomen, direct aangevallen en verjaagd. Als je de mannetjes bekijkt, zie je overal oude én verse wonden, ontstaan tijdens de gevechten. De tanden van de nijlpaarden zijn groot en zeer scherp en kunnen enorme wonden veroorzaken bij de tegenstander. Het territorium wordt door het dominante mannetje gemarkeerd met mest dat hij door middel van een roterend staartje verspreidt.
Niet de roofdieren, maar nijlpaarden vormen in Afrika voor mensen doodsoorzaak nummer 1. Een nijlpaard is een dier, waarvan het lijkt of het van nature een slecht humeur heeft. Zodra je in de buurt komt van een kudde, zal het dominante mannetje zich direct tussen zijn kudde en de boot plaatsen en zijn enorme bek open sperren, zodat de vervaarlijke tanden goed zichtbaar worden. Dit zijn natuurlijk wel dé momenten om foto’s te maken. Werkt het sperren van de bek niet, dan zal het mannetje niet aarzelen om aan te vallen!
De bestuurder van de boot kent de nijlpaarden maar al te goed en zal de boot met de Habarireizigers buiten het bereik van de nijlpaarden houden, door de boot naar dieper water te varen. Nijlpaarden houden zich met name op in ondiep water en zullen zelden in diep water verblijven.

Het voordeel van varen op het water is dat je wilde dieren veel makkelijker kan benaderen en met de meest eenvoudige camera’s de mooiste foto’s kan maken.
De boottocht begint meestal ’s ochtends vroeg en de eerste uren heb je mooi zacht licht. Na circa 10.00 uur wordt het licht feller en is de magie van de gouden uren voorbij. De temperatuur stijgt snel en het wordt behoorlijk warm, ondanks dat je je op het water bevindt. Ook hier is het aan te raden je hoofd en armen te bedekken, zonnebrandolie te smeren en goed te drinken.
De tocht duurt bijna de hele ochtend en je krijgt genoeg tijd om te genieten, te fotograferen of te filmen.

Houd vooral ook de boomtoppen op de oevers in de gaten. Vaak zie je daar oostelijke franjeapen en groene bavianen foerageren.
Andere zoogdieren die je er zeker kan tegenkomen zijn defassa waterbok, Uganda kob, wrattenzwijn, Afrikaanse buffel en mogelijk de wat meer verborgen levende bosbok. Met geluk zie je ook drinkende leeuwen of een luipaard.

Zoals al eerder naar voren kwam, is de Delta dé plaats om schoenbekooievaars te spotten. Maar ook voor andere (water)vogels is het een waar paradijs. In en rond de papyrusmoerassen vind je vogels als kleine pelikaan, heilige ibis, hadada ibis, Afrikaanse gaper, maraboe, lelieloper, grijskopmeeuw, lachstern, witvleugelstern, moerasvliegenvanger, bonte ijsvogel, malachietijsvogel, reuzenijsvogel en bijna alle reigersoorten die in Uganda te vinden zijn, waaronder de zeldzamere mangrovereiger. De papyrusfiskaal komt hier ook voor en staat hoog op de lijst van vogelaars.
Van de eendachtigen zie je zonder meer de nijlgans, spoorwiekgans en witwangfluiteend, maar ook de Afrikaanse knobbelpronkeend kan tot de waarnemingen behoren. Veel Afrikaanse zeearenden en nog meer Afrikaanse slangenhalsvogels, witborstaalscholvers en Afrikaanse dwergaalscholvers.

Een wat vreemd aandoende vogel is de Afrikaanse schaarbek, een sternachtige die een verlengde ondersnavel heeft waarmee hij boven het wateroppervlak scheert, waarbij de ondersnavel zich voor een deel onder water bevindt - vandaar de Engelse naam: African skimmer. Zodra de gevoelige ondersnavel iets eetbaars voelt, klapt de snavel dicht en wordt bijvoorbeeld het visje doorgeslikt. Vaak zie je een groep Afrikaanse schaarbekken rusten op een zandplaat in de Victorianijl.

De nijlkrokodillen zijn ook hier groot. Zoals eerder al geschreven, valt er voor krokodillen meer dan genoeg te eten. Zodra een nijlkrokodil het naderende bootje ziet, verdwijnt hij meestal direct in het water. Wees dus alert en houd verrekijker of camera gereed. Ondanks hun grootte en kracht zijn ze tamelijk schuw. Ze hebben uiteraard niet zulke goede herinneringen aan de mens.
In de oude tijd kwamen er reusachtige krokodillen voor van 6 meter en langer. Dit waren ware overlevingskunstenaars en leefden doorgaans verborgen in kleine poeltjes of rivierarmen. Men had meestal pas in de gaten dat er zo’n gigant in de buurt leefde, als er plotseling vee - of mensen - begonnen te verdwijnen.
Nijlkrokodillen boven de 6 meter zijn tegenwoordig een zeldzaamheid, maar je zal ervaren dat een nijlkrokodil van 4 tot 5 meter toch ook wel heel erg groot is.

Een boottocht naar de Nijldelta is een prachtige ervaring. De rust en stilte op het water, de dieren die zich langs de oever vertonen. De vele vogelsoorten die op en langs de Victorianijl leven.

Samenvattend kan je stellen dat Murchison Falls National Park een absolute aanrader is voor de Habarireiziger.

Onze reizen

Parel van Afrika
Groepsreis 19 dagen
va € 3.095,- p.p. incl. vliegticket

Kort Afrikaans
Groepsreis 9 dagen
va € 2.095,- p.p. incl. vliegticket

Natuurlijk Uganda
Groepsreis 14 dagen
va € 2.695,- p.p. incl. vliegticket

Langs de Afrikaanse Evenaar
Groepsreis 22 dagen
va € 4.385,- p.p. incl. vliegticket

Groene Hart van Afrika
Individuele reis 16 dagen
va € 2.895,- p.p. incl. vliegticket

Luxe Reis door Uganda
Individuele reis 16 dagen
va € 4.395,- p.p. incl. vliegticket

Maatwerk
Reis met z'n tweeën, met vrienden of familie in uw eigen tempo.
Informeer naar de mogelijkheden.

waarom habari

Ontvangt u onze maandelijkse nieuwsbrief al?

Blijf op de hoogte van het laatste Habari Travel nieuws: nieuwe reizen, aanbiedingen en meer via onze nieuwsbrief.

Controleer uw inbox- of spammap nu om uw aanmelding te bevestigen.

Pin It on Pinterest