U bent hier: Home » Informatie » Nationale parken van Uganda » Bwindi Impenetrable National Park

Bwindi Impenetrable National Park

Gelegen in het zuidwesten van Uganda, op de rand van de Albertine Rift Valley en tegen de grens met DR Congo, ligt één van de laatste toevluchtsoorden van de berggorilla: Bwindi Impenetrable National Park. Het is een park met een duister verleden. Om dit duidelijk te maken, bestaat de naam voor het park uit twee woorden met dezelfde betekenis: het lokale Lukiga woord ‘Bwindi’ en het Engelse woord ‘Impenetrable’. Beide betekenen: ondoordringbaar.

In 1942 werd het Impenetrable Forest Reserve opgericht. In 1992 kreeg het gebied de status van nationaal park en heette vanaf die tijd Bwindi Impenetrable National Park. Vanwege de unieke status van het park werd het park in 1994 erkend als World Heritage Site. Het gebied is 331 km2 groot en één van de oudste en soortenrijkste regenwouden van Afrika. Bwindi is ongeveer 25.000 jaar oud en herbergt een enorme diversiteit aan flora en fauna. Om je een idee te geven:

  • Meer dan 220 boomsoorten.
  • Meer dan 100 soorten varens.
  • Circa 120 zoogdiersoorten, waaronder 11 primatensoorten.
  • Circa 350 waargenomen vogelsoorten, waarvan er 23 alleen in de Albertine Rift Valley voorkomen.
  • 14 soorten hagedissen.
  • 14 soorten slangen.
  • 28 soorten amfibieën.
  • Meer dan 200 vlindersoorten, waarvan er 8 alleen voorkomen in de Albertine Rift Valley.
  • Een onbekend aantal andere insecten.
  • Naar alle waarschijnlijkheid een grote hoeveelheid planten en dieren die nog niet beschreven zijn.

Maar uiteraard kennen de meeste mensen Bwindi als het gebied waar de berggorilla, of meer specifieker, de Bwindigorilla leeft én bezocht kan worden.

De legende van Bwindi

Ongeveer 100 jaar geleden vluchtte een gezin uit Rwanda naar Uganda om daar een nieuw leven op te bouwen. Bij een poging het oerwoud te doorkruisen, kwamen de ouders en hun kinderen aan de rand van een groot ondoordringbaar moeras dat hen de doorgang belemmerde. De geesten die het moeras bewoonden, wilden het gezin wel helpen op één voorwaarde: in ruil voor een veilige doortocht door het moeras wilden zij de mooie dochter hebben. Na twee dagen van nadenken kwamen de ouders tot een besluit en wierpen hun dochter in het moeras. Veilig bereikten zij de overkant en bouwden een nieuw leven op in Uganda.

Al gauw verspreidde het verhaal zich door de streek en de mensen begonnen het oerwoud en met name het moeras te mijden. Ze noemden de plek Mubwindi bwa Nnyinamukari. Het ondoordringbare duistere moeras van Nnyinamukari (de naam van het meisje).

Eiland in een moderne wereld

Bwindi vormde in het verre verleden één aangesloten geheel met het regenwoud van het Virungamassief. Door de komst van de mens en het steeds vaker kappen van het oerwoud ten behoeve van de landbouw, ontstond er vanaf zo’n 500 jaar geleden een ongeveer 25 km breed gat tussen Bwindi en de rest van het oerwoud in DR Congo, Rwanda en het uiterste zuiden van Uganda. Hierdoor is Bwindi nu een ‘eiland’ geworden, te midden van een nog steeds uitdijende bevolking.

Eén van de gevolgen van de afscheiding was dat de berggorilla, die tot dan toe als één ondersoort van de oostelijke gorilla werd beschouwd, zich in beide regenwouden anders ging ontwikkelen. Tegenwoordig spreekt men steeds vaker over de Bwindigorilla en de Virungagorilla, naar de gebieden waar zij voorkomen. In het gedeelte over de gorillatracking kom ik hier nog op terug.

Hoewel Bwindi goed beschermd wordt, is het een zeer kwetsbaar gebied. Er zal ook in de toekomst van alles gedaan moeten worden om dit unieke regenwoud met haar vaak unieke bewoners te beschermen en voort te laten bestaan.

Het landschap

De hoogte in het park varieert van 1.160 m tot 2.607 m. Het hoogste punt is de Rwamunyonyiberg in het zuidoostelijke gedeelte van het park. Het park bestaat afwisselend uit steile bergruggen en diepe valleien. Ongeveer 2 km2 is plat: het Mubwindi en Ngoto moeras.

Het primaire regenwoud bestaat uit zowel laaglandregenwoud als bergregenwoud. Het park kent zoals al aangegeven meer dan 220 boomsoorten – dit is meer dan 50% van alle boomsoorten in Uganda! Op sommige plekken is het gebied door de weelderige vegetatie ondoordringbaar.

Ongeveer 5 km2 van het park is begroeid met bamboe. Dit bamboebos bevindt zich in het hoogste gedeelte van het park op ongeveer 2.500 m.

De dierenwereld van Bwindi Impenetrable National Park

De hoeveelheid dieren in Bwindi is indrukwekkend. Toch valt het niet mee om deze dieren te zien te krijgen. Er zijn zo ongelofelijk veel schuilmogelijkheden, dat de dieren volledig in hun omgeving opgaan en ‘onzichtbaar’ zijn. Een groot dier als de bosolifant die in een populatie van ongeveer 30 dieren voorkomt in het zuidelijk gedeelte van het park, wordt maar zelden gezien. Bij mijn laatste bezoek aan Bwindi in juni 2013 waren volop sporen te zien van bosolifanten: ontwortelde bomen, pootafdrukken, afgerukte vegetatie, enorme hopen met uitwerpselen, duidelijke wissels, maar geen bosolifant te zien. Eén keer hoorden we ze een meter of 50 verderop op een helling lopen, maar hoe we ook ons best deden, we kregen ze niet te zien. De bosolifant heeft een iets korter lontje dan de grotere savanneolifant, vandaar dat de rangers er normaal gesproken niet zo happig op zijn om bosolifanten te gaan speuren. De AK47 die ze bij zich hebben is niet voor de sier, maar vooral om in geval van nood in de lucht te schieten om de dieren te verjagen.

Reuzenboszwijn en boszwijn vertegenwoordigen de varkensfamilie in Bwindi. Van de antilopen zijn de bosbok, Peters duiker en geelrugduiker in het park aanwezig. De kafferbuffel is door stroperij uitgeroeid. Van de roofdieren is het luipaard eveneens door stroperij uitgeroeid. Maar de Afrikaanse goudkat, genetkat en civetkat komen in het park voor, maar de kans om deze dieren te zien, vergt een behoorlijk hoeveelheid geluk. Van de hondachtigen is de gestreepte jakhals aanwezig. In de rivieren leeft de Kaapse otter.

In het oerwoud leeft ook een behoorlijk aantal kleinere zoogdieren, zoals de endemische roodvoetige zonne-eekhoorn en Rwenzori zonne-eekhoorn. Ook kan je ’s nachts 16 vleermuissoorten waarnemen van wie sommige nog geen Nederlandse naam hebben. En wil je nog meer zien, dan kun je ook nog op zoek naar 16 insectenetersoorten waaronder de endemische Rwenzori otterspitsmuis en 39 knaagdiersoorten. Kaapse hazen kan je vinden in open stukken met gras, terwijl de boomklipdas vooral ’s nachts actief is.

De primaten zijn rijkelijk aanwezig. Naast de al eerder genoemde Bwindigorilla leeft er nog een mensaap binnen de grenzen van Bwindi: de chimpansee. Tijdens de twee gorilla trackings die ik in Bwindi heb gemaakt, hoorde je beide keren het geluid van chimpansees. Diadeemmeerkat, roodstaartmeerkat, bergmeerkat, oostelijke franjeaap en groene baviaan horen tot de in Bwindi voorkomende kleinere primaten. De zilvermeerkat en Schoutedens diadeemmeerkat zijn ondersoorten van de diadeemmeerkat en eveneens in het nationale park te vinden. Van de nachtapen zijn potto, dwerggalago en kielnagelgalago in Bwindi aanwezig.

Vogels

Net als het zien van zoogdieren, is het waarnemen van vogels in Bwindi een uitdaging. De beste tijd is ’s ochtends vroeg. In met name de ‘natte’ maanden zijn de vogels actiever, omdat dan veel soorten broeden. Dit betekent dat de mannetjes volop zingen om enerzijds hun territorium af te bakenen en anderzijds vrouwtjes te lokken. Vooral vogels die in de ondergroei leven, zoals de Tanganjika lijster, het sterrenpaapje en de Jacksons akalat, zijn lastig te zien, ook in de broedtijd. Het is vaak beter om een tijdje op één plek te blijven en goed te luisteren en te kijken, dan steeds rond te lopen. Zoek het liefst een open stuk waar je ook zicht hebt op de boomkruinen. Er vliegt altijd wel iets voorbij of er begint wel een vogel te zingen.

Van de 350 waargenomen soorten zijn er ongeveer 180 echte oerwoudvogels. Om deze en andere vogels te spotten hoef je niet persé binnen de grenzen van het nationale park te zijn. Ook langs de rand van het park, op de openbare weg, kan je je soortenlijst al aardig vol krijgen. Let wel op het verkeer!

Habarireizigers die in Gorilla Valley Lodge verblijven, de accommodatie van Habari Travel en Nature Lodges gelegen aan de rand van het nationale park, kunnen zittend op de veranda goed vogels kijken, een vorm van ‘lazy’ birding. Onder het genot van een koud drankje of een lekker kopje koffie zie je in korte tijd van alles voorbij komen. Tijdens mijn verblijf in Gorilla Valley Lodge in 2013 zag ik binnen een half uur 3 endemische vogelsoorten op zeer korte afstand. Maak ook eens een wandeling in de buurt van Gorilla Valley Lodge, je zult er genoeg vogels vinden.

Endemische vogelsoorten

Endemische soorten zijn soorten die alleen in een bepaald gebied voorkomen en verder nergens anders. Dit kan een land of deel van een land zijn, maar ook bijvoorbeeld een enkele berg. In Bwindi kan je maar liefst 23 endemische vogelsoorten tegenkomen, waarvan er 14 alleen in Bwindi voorkomen. Hoog op de lijst van veel vogelaars staat de Grauers broedbek (African green broadbill). Deze 11 cm groene vogel, behorende tot de breedbek- en hapvogelfamilie, is zeer zeldzaam en komt alleen voor in de buurt van het Mubwindi moeras.

Ook de Shelley’s bergastrilde staat hoog op de lijst van vogelaars en is eveneens endemisch in de Albertine Rift Valley.

Andere endemische soorten zijn onder andere Rwenzori toerako, geeloogdrongovliegenvanger, Rwenzori honingzuiger, koningshoningzuiger, meeswever, Rwenzori vliegenvanger, bruinwangboszanger en Neumanns tesiazanger. Een andere endemische soort die ik nog wil noemen vanwege de wel zeer aparte Nederlandse naam is de Archers Janfrederik (Archer’s Robin-chat).

Zoek niet alleen naar zeldzame vogels, maar geniet ook van meer algemene soorten als de reuzentoerako, de Ross toerako, geelbekbosduif, bronsnekduif, bergwielewaal, Ethiopische fiskaal, geelstuitketellapper, witbrauwlawaaimaker en olijfgroene camaroptera. Tot slot nog twee algemene vogels die je in de buurt van stroompjes aan de rand van het regenwoud kan zien: de Afrikaanse bonte kwikstaart en de Kaapse kwikstaart. Beide soorten zijn goed van elkaar te onderscheiden.

Overige dieren

Naast zoogdieren en vogels leven er uiteraard nog veel meer dieren in Bwindi. Reptielen, amfibieën, spinnen en insecten, waaronder heel veel vlinders. Een endemisch reptielensoort die je bijvoorbeeld tijdens een bezoek aan Bwindi kan tegenkomen, is de Oostafrikaanse driehoornkameleon. Bij deze kameleonsoort draagt alleen het mannetje drie kophoorns. Amfibieën als padden en kikkers kan je vinden in de onderlaag van het regenwoud. Overal vind je poeltjes en stroompjes. Neem eens de tijd om de omgeving van een poeltje af te speuren op zoek naar amfibieën. Veel amfibieën leven ’s nachts en maken dan enorm veel geluid om partners aan te trekken. Het is verbazingwekkend hoe hard het geluid is dat deze vaak kleine dieren produceren.

Om vlinders te zien, moet je de zonnige plekken in het regenwoud opzoeken. En dan bij voorkeur plekken waar wilde dieren hun behoefte hebben gedaan. Ze zuigen de mineralen en zouten op die samen met de ontlasting uitgescheiden worden. Als je erg zweet, bestaat de kans dat er vlinders op je hoofd of andere ontblote lichaamsdelen landen om je zweet op te zuigen.

Inmiddels zijn er al meer dan 200 vlindersoorten ontdekt en de teller loopt nog steeds door.

Met een beetje geluk zie je misschien wel de African Giant Swallowtail (Papilio antimachus) een vlindersoort met een spanwijdte tussen 180 en 230 mm. Deze vlinder heeft geen vijanden: hij geldt als de giftigste vlinder ter wereld! Ondanks de afwezigheid van vijanden is deze soort helaas bedreigd.

‘Highlights’

Voor de Habarireizigers zijn er diverse ‘highlights’ te beleven, dit is afhankelijk van de gekozen reis. Ik heb er twee gekozen:

  1. Gorilla tracking.
  2. Nature walk naar de waterval.

Gorilla tracking

De hoofdreden voor de meeste bezoekers aan Bwindi vormt de aanwezigheid van één van de meest bedreigde diersoorten ter wereld, de berggorilla. De berggorilla komt alleen nog voor in Bwindi gelegen in Uganda en voor een heel klein deel in DC Congo en in het Virungamassief dat gelegen is in Uganda, Rwanda en DC Congo. Dankzij strenge bescherming is de totale populatie in Bwindi en Virunga samen, na een dramatische daling tot 250 individuen, in een relatief korte tijd gestegen naar 900! De status van de berggorilla in DC Congo is onbekend door de continu oplaaiende strijd tussen het Congolese leger en de rebellen.

In Bwindi bevinden zich ruim 400 berggorilla’s. Deze berggorilla’s worden tegenwoordig ook Bwindigorilla’s genoemd, terwijl de berggorilla’s in het Virungamassief Virungagorilla’s heten. Hoewel nog niet officieel, komen deze namen in de meest recente publicaties steeds meer en meer voor.

De berggorilla is ongeveer 400.000 jaar geleden uit de oostelijke laaglandgorilla voortgekomen. Zoals je hebt kunnen lezen, ontstond er 500 jaar geleden een steeds breder wordend gat tussen Bwindi en het regenwoud van het Virungamassief. Hoewel 500 jaar op de tijdschaal met betrekking tot het ontstaan van de aarde en de ontwikkeling van het dieren- en plantenleven niets voorstelt, zijn er in de loop van die 500 jaar toch verschillen ontstaan tussen de Bwindi- en Virungagorilla.

Uit onderzoek blijken er al, weliswaar kleine, verschillen te zijn ontstaan in het genetisch materiaal. Eén van de grootste verschillen vormt de beharing: de Virungagorilla is veel sterker behaard dan de Bwindigorilla. Dit heeft te maken met het feit dat Virungagorilla’s in hoger gelegen berggebied verblijven dan de Bwindigorilla’s. Ook is de Virungagorilla duidelijk groter dan de Bwindigorilla. Mogelijk ook een aanpassing aan de ruigere omstandigheden van hun leefgebied. In het Virungamassief kan het flink waaien, regenen en kil van temperatuur zijn.

Het menu van de beide berggorillaondersoorten verschilt ook behoorlijk. Zo heeft de Bwindigorilla zo’n 140 plantensoorten tot zijn beschikking, terwijl de Virungagorilla het met een schamele 60 soorten moet doen. Door zijn lagere ligging kent Bwindi een veel rijkere plantenwereld dan Virunga. Ook hebben de Bwindigorilla’s veel meer fruit tot hun beschikking dan de Virungagorilla’s. Om die reden zal je eerder Bwindigorilla’s in bomen zien klimmen, dan Virungagorilla’s. In het Virungagebied komt echter veel meer bamboe voor. De Virungagorilla’s zijn gek op bamboescheuten en gedurende het bloei- en groeiseizoen van de bamboe zal je Virungagorilla’s hier dan ook vaak kunnen vinden.

Op bezoek bij de Bwindigorilla

De meeste Habarireizigers zullen hun eerste berggorilla in Bwindi zien. Niet alleen zijn hier meer groepen te bezoeken (11), ook trekken ze veel minder rond dan de enige Virungagorillafamilie die in Mgahinga Gorilla NP te bezoeken is. Deze Nyakagezi groep bevindt zich beurtelings in Uganda, Rwanda of DC Congo.

De gorillafamilies die in Bwindi te bezoeken zijn, zijn gehabitueerd. Dit betekent dat deze berggorilla’s gewend zijn aan mensen en er niet direct vandoor gaan als ze mensen horen naderen. Dit proces neemt ongeveer 2 jaar in beslag en wordt altijd door dezelfde rangers begeleid.

Per dag mogen de gorillafamilies, per familie, door 1 groep van maximaal 8 personen bezocht worden. Dit bezoek duurt 1 uur.

Een gorilla tracking begint altijd op een verzamelpunt. Voor de Habarireiziger zal dit in de meeste gevallen het UWA-bezoekerscentrum in de Rushagasector zijn, in het zuidoosten van Bwindi. Nadat de gegevens van de deelnemers genoteerd zijn, vindt er een briefing plaats. Bij deze briefing wordt duidelijk gemaakt wat de spelregels zijn voor een bezoek aan de berggorilla’s. Mensen die ziek zijn, mogen niet mee. Ze kunnen immers de berggorilla’s besmetten, waardoor er een epidemie zou kunnen ontstaan met alle gevolgen van dien. Ook moet er een afstand van zeven meter tot de gorilla’s worden aangehouden. Maar, als een gorilla ervoor kiest om dichterbij te komen, dan kan je daar als bezoeker niet veel aan doen.

Indeling van de bezoekersgroepen

De bezoekers worden op het oog ingedeeld, waarbij ouderen en qua gezondheid en conditie zwakkere personen naar de snelst en makkelijkst te bereiken families zullen gaan. Jongeren en mensen met een gemiddelde conditie mogen naar families die soms wat lastiger te bereiken zijn.

Soms duurt een gorilla tracking een uur, maar het kan ook voorkomen dat de tracking vijf of zes uur duurt. Er wordt altijd gestart op de plek waar de gorilla’s de vorige dag voor het laatst gezien zijn. Door het enorme voedselaanbod dat voor de Bwindigorilla beschikbaar is, zal onder normale omstandigheden een groep zich hooguit 0,5 tot 1 km verplaatsen. Als er voedsel en fruit in overvloed is, kunnen ze soms op dezelfde plek verblijven tot met name het fruit op is.

Maar in tijden van onrust, als bijvoorbeeld een vreemde zilverrug of een mannetje binnen een familie de leiding van een familie met geweld wil overnemen, kan de afgelegde afstand veel groter zijn. In 2010 zou ik de Nshongigroep bezoeken die op dat moment uit 34 individuen bestond. 5 dagen voor ons bezoek deed Mishaya, een volwassen zilverrug, een couppoging. Dit leidde tot hevige gevechten met Nshongi, de toen 25-jarige dominante zilverrug. Uiteindelijk nam Mishaya 10 groepsgenoten mee en stichtte zijn eigen familiegroep, de Mishayagroep.

Door al dat geweld bleef de Nshongigroep continu in beweging en was er pas contact met de Nshongigroep om kwart voor twee ’s middags. Alles bij elkaar hebben we ongeveer 5 uur gelopen waarbij we helling op en helling af gingen.

Een voordeel van deze gewelddadigheden was wel dat de groepsleden zich dicht bij Nshongi ophielden. Normaal bevinden de leden van een familie zich binnen een straal van 100 meter van de dominante zilverrug; hij is hun beschermer en zal zijn leven geven indien nodig om zijn familie te beschermen. Door de gevechten zochten de overgebleven groepsleden een plekje dicht bij Nshongi. Hierdoor hebben we die dag 20 van de 24 overgebleven groepsleden gezien, iets wat normaal gesproken niet zo snel gebeurt, omdat een aantal groepsleden zich niet laat zien.

Maar, in 2013, toen ik de groep van Mishaya bezocht, hadden we na 1,5 uur al contact. Het kan trouwens ook gebeuren dat er al na een half uur contact is.

Is gorilla tracking zwaar?

Of gorilla tracking zwaar is, is werkelijk afhankelijk van de afstand en de route die genomen moet worden. In 2010 was het behoorlijk aanpoten, maar in 2013 was het een stuk makkelijker. Je loopt hoe dan ook in berggebied en zal af en toe moeten stijgen en dalen. Wat het in 2010 wat zwaarder dan normaal maakte, was het feit dat we een paar keer diagonaal een berghelling moesten kruisen, dwars door de varens. Omdat er geen normale paden in het regenwoud zijn, worden meestal wissels van wilde dieren gevolgd, vooral wissels van bosolifanten. Het is verbazingwekkend hoe smal de wissels van bosolifanten zijn. Soms is de wissel al weer overwoekerd door de snelgroeiende bodembedekkers en moet er met een panga, een soort kapmes, een pad gehakt worden.

In de eerste groep waarmee ik de Nshongigroep bezocht liepen twee al wat oudere reizigers mee, ze zijn veilig en wel weer bij het verzamelpunt aangekomen. In 2010 werd er nog niet geselecteerd op leeftijd in relatie tot de zwaarte van de tracking.

Inhuren van dragers

Het tempo van de groep wordt bepaald door de langzaamste deelnemers. De rangers houden dat goed in de gaten. Het is wellicht verstandig om een drager in te huren voor het dragen van je rugzak. De kosten hiervoor bedroegen in zowel 2010 als in 2013, 5 dollar per rugzak.

Voordeel is dat je de handen vrij hebt en een extra stuk gewicht mist. De dragers zijn vaak studenten of lokale bewoners die een centje bijverdienen. Ze blijven gedurende de hele tracking bij je in de buurt en helpen je, indien nodig, omhoog of omlaag.

Contact

Op het moment van contact mag de groep 1 uur bij de berggorilla’s blijven. Dit klinkt niet lang, maar is echt voldoende. Je krijgt volop de gelegenheid om de dieren te bekijken en eventueel te fotograferen of te filmen. Houd rekening met je groepsgenoten, ook met degenen die geen camera’s bij zich hebben. Zij hebben net zoveel recht op een goede plek als de personen met een camera. In 2010 kwamen de leden van de Nshongigroep door een soort vallei waardoor iedereen eerste rang stond. In 2013 moesten we ons door een soort van varentunnel laten afzakken om bij Mishaya en zijn familieleden te komen. Daar was maar plek voor drie ‘eersterangsplaatsen’, maar, zoals het hoort, wisselde iedereen regelmatig van plaats zodat alle groepsleden de dieren goed konden zien.

Afdaling en beloning

Wat je uiteraard niet moet vergeten, is dat na het bezoek, er ook nog teruggelopen moet worden. Afhankelijk van de afstand kan de terugtocht ook nog 1 à 2 uur duren. Houd je hoofd erbij en pas goed op bij het afdalen. Wil je een foto van de prachtige omgeving maken, sta dan eerst stil voordat je een foto schiet. Dit geldt natuurlijk ook bij het stijgen. Als je even niet oplet, kan je zomaar uitglijden.

Beneden aangekomen wacht er nog een kleine ceremonie. Indien er daadwerkelijk contact is geweest met een groep Bwindigorilla’s, dan ontvangt de bezoeker een gorilla tracking certificaat. Een mooi aandenken aan een onvergetelijke dag.

Scoringskans

Ik hoor je vragen: “Hoe groot is de kans dat we berggorilla’s zien?”. Die kans is bijna 100%. Door de aanwezigheid van 11 berggorillafamilies komt het zeer zelden voor dat er geen contact is. Bij een gorilla tracking wordt er tot 15.00 uur geprobeerd contact te zoeken. Mocht dit onverhoopt niet lukken, dan dient er omgekeerd te worden. In dat geval krijg je een deel van je geld terug. In het regenwoud is geen verlichting en wie in Europa wel eens in bijvoorbeeld de Alpen of Pyreneeën is geweest, weet hoe donker het is in verlaten gebieden. In Nederland kennen we bijna geen echte duisternis meer. Er is altijd wel verlichting van een nabijgelegen stad. Slechts op een paar plekken in Nederland kan je de nacht nog ervaren zoals die eeuwenlang is geweest.

Naast het feit dat het rond de evenaar om ongeveer 18.30 al donker is, leven er in het regenwoud ook wilde dieren als de eerder genoemde bosolifant. In het donker zijn deze dieren veel meer in hun element dan wij mensen met onze beperkingen. Er zouden gevaarlijke situaties kunnen ontstaan, ondanks dat de rangers altijd gewapend zijn. Ook de smalle paadjes in het regenwoud kunnen het best bij daglicht gelopen worden.

Maar, om eventuele twijfels weg te nemen: het is in het bijna 20-jarige bestaan van Habari Travel slechts 2x voorgekomen dat er geen contact is geweest.

Hoewel een gorilla tracking niet goedkoop is, is het een ervaring waar je nog vele jaren op kan teren. Iedere keer als ik berggorilla’s op televisie zie, keren mijn gedachten direct terug naar mijn gorilla trackings in Bwindi. Bij het bewerken van de foto’s voor dit artikel werd ik weer helemaal terug gezogen naar 2010 en 2013. De herinneringen zijn nog steeds levend, en in mijn hoofd hoor en zie ik weer de berggorilla’s, de ‘gentle giants’, en het omringende regenwoud waar ze deel van uitmaken. Dat ze voor eeuwig mogen leven.

Meer informatie over gorilla tracking in Mgahinga Gorilla NP vind je in het artikel over Mgahinga Gorilla NP.

Habarireizigers die via Habari Travel hun reis én gorilla permits boeken, krijgen bij boeking gratis het door mij geschreven en geïllustreerde boekje: Op het spoor van de berggorilla, Oeganda’s grootste schat. In dit boekje wordt uitgebreid ingegaan op de ontstaansgeschiedenis en het dagelijkse leven en gedrag van de berggorilla. Verder zijn er hoofdstukken over gorilla tracking en fotografie in het regenwoud.

2. Nature walk naar de waterval

Naast de gorilla tracking zijn er uiteraard nog meer mogelijkheden om van het unieke Bwindi te genieten. Er zijn diverse nature walks die verschillen in afstand en zwaarte.

Een mooie halve dag durende tocht leidt naar een waterval. Er zitten wat steile stukjes in, maar is voor iemand met een gemiddelde conditie goed te doen.

De tocht voert door het regenwoud met zijn dichte ondergroei, maar ook langs open stukken waarbij je een mooi uitzicht op de boomkruinen hebt. Overal hoor je vogels zingen, maar om ze te zien, ik schreef het al eerder, is niet makkelijk. Ook kan je kleinere primaten tegenkomen als roodstaartmeerkat en diadeemmeerkat. Hoewel er genoeg sporen zijn, zal je voor het zien van de bosolifant veel geluk moeten hebben.

De tocht voert uiteindelijk naar een mooie waterval waarvoor je wel een meter of 50 moet afdalen om bij het riviertje te komen dat door de waterval gevoed wordt. Het is een werkelijk prachtige locatie die zeker de moeite van het bezoeken waard is. Na een poosje bij de waterval te hebben doorgebracht, moet je weer 50 meter omhoog klimmen en de terugtocht naar het beginpunt aanvaarden.

Je mag de tocht alleen onder begeleiding van gewapende rangers maken. Zij kunnen je veel vertellen over het regenwoud en haar bewoners. Verwacht echter niet dat ze alles weten, zeker niet op het gebied van vogels. Er zijn een handjevol rangers die je gerust vogelexpert mag noemen, maar de meeste rangers hebben een algemene kennis. Dit geldt ook voor de kennis over andere diergroepen als reptielen en amfibieën, vlinders, spinnen en andere lagere diersoorten.

Wil je echt een vogeltocht maken, dan moet je mensen inhuren die hiervoor geschikt zijn. In veel gevallen moet je echter op je eigen expertise vertrouwen en zelf de dieren gaan zoeken waarvoor je naar Bwindi gekomen bent.

Ik val een beetje in herhalingen, maar Bwindi Impenetrable National Park is gewoon een plek die je gezien moet hebben.

© Marcel van Rooijen - 2016

Onze reizen

Parel van Afrika
Groepsreis 19 dagen
va € 3.095,- p.p. incl. vliegticket

Kort Afrikaans
Groepsreis 9 dagen
va € 2.095,- p.p. incl. vliegticket

Natuurlijk Uganda
Groepsreis 14 dagen
va € 2.695,- p.p. incl. vliegticket

Langs de Afrikaanse Evenaar
Groepsreis 22 dagen
va € 4.385,- p.p. incl. vliegticket

Groene Hart van Afrika
Individuele reis 16 dagen
va € 2.895,- p.p. incl. vliegticket

Luxe Reis door Uganda
Individuele reis 16 dagen
va € 4.395,- p.p. incl. vliegticket

Maatwerk
Reis met z'n tweeën, met vrienden of familie in uw eigen tempo.
Informeer naar de mogelijkheden.

waarom habari

Ontvangt u onze maandelijkse nieuwsbrief al?

Blijf op de hoogte van het laatste Habari Travel nieuws: nieuwe reizen, aanbiedingen en meer via onze nieuwsbrief.

Controleer uw inbox- of spammap nu om uw aanmelding te bevestigen.

Pin It on Pinterest