Na diverse keren in Afrika op rondreis te zijn geweest ging afgelopen najaar een stille wens in vervulling door op vakantie te gaan naar Uganda en daar de beroemde berggorilla’s te bezoeken.

Zoals bij elke rondreis begon voor ons de voorpret al bij het plannen met welke reisorganisatie we in zee zouden gaan. Dit jaar belandde we via de vakantiebeurs bij een oud volleybaltrainer die zijn neus achteraan was gegaan en in de Parel van Afrika was beland. Uiteindelijk werd het geen groepsreis, maar een reis met ons tweetjes en een privé chauffeur. ’s Avonds op het vliegveld van Entebbe en redelijk vermoeid stond onze chauffeur en gids, Norbert, al klaar om ons naar het guesthouse te brengen waar het eerste glaasje wijn al klaar stond. Na een kort nachtje met puppy love, de hond van de buren bleef de gehele nacht blaffen, waren we nu echt klaar om Uganda te verkennen. Eerst nog even langs Kampala Euro’s wisselen, water, koekjes, toiletpapier en andere persoonlijke zaken inkopen en dan hop over de snelweg naar Murchison Falls, dachten we. Onze gids Norbert had echter nog niet uitgelegd dat de snelweg “under construction” lag, zoals eigenlijk alle wegen in Uganda “under construction” liggen. Het rij gevoel kan het beste worden omschreven of je naast een wasmachine staat gevuld met soepblikken met af en toe het geschuddel van de holly holly op de kermis. Al met al vielen de wegen de gehele vakantie wel mee, want we waren tijdens andere Afrika reizen wel eens over slechtere stukken gereden.
Vroeg in de avond de tent opgezet en door naar het restaurant waarbij we onder het genot van een wijntje over de rivier uitkeken.

De volgende ochtend geen ontbijt maar een game drive door het Nationale Park van Murchison Falls. Gelukkig werden we verrast met een prachtige zonsopkomst bij de lokale veerdienst die ons over naar de andere zijde van de boven Nijl moest brengen. Op het einde van de ochtend hadden we bijna alle geregistreerde dieren, waar onder de leeuw, gezien en tevreden konden we aanschuiven aan de lunch. ’s Middags nog een leuke boottocht gemaakt naar de benedenloop van de grootste waterval van Uganda. Ook nu weer een hoop dieren: nijlpaarden; waterbuffels; olifanten; krokodillen en zeer veel vogelsoorten gezien. Uganda staat zo wie zo bekend om zijn vele vogelsoorten daar het een doortrek gebied is voor ons kwetterende gevleugelde vrienden.
De volgende dag nogmaals de watervallen bekeken maar nu aan de bovenloop zijde. Met ongelofelijk veel kracht wordt het water door een smalle kloof gestuwd en dit leverde vele mooie filmpjes op.
Onze eerste bezoek aan een regenwoud hadden we in Kibale. De campsite lag lekker afgelegen van het info centrum en restaurant met zijn lekkere wijntjes. De volgende ochtend werden we verrast op een ongelooflijk mooi concert van alle vogels die aan het ontwaken waren. In Kibale zijn nog vele wilde groepen chimpansees die in kleine groepjes van 6 tot 8 personen bezocht kunnen worden. De truc die wordt toegepast om deze dieren zonder gevaar te bezoeken is om de groepsgrootte niet groter te maken dan die van de groep apen. Zolang de apen in de meerderheid zijn dan voelen zij zich veilig en slaan ze niet op de vlucht. Na een hordeloop over uitstekende boomstronken kwamen we in de gelegenheid om twee groepen chimpansees te spotten. Het fotograferen van deze dieren viel niet mee daar ze de gehele tijd hoog in de bomen bleven zitten eten. Al met al was het een mooie ervaring en opstapje naar ons latere bezoek aan de berggorilla´s.

De volgende dag verder gehobbeld naar Queen Elizabeth NP alwaar we een aantal dagen zouden overnachten aan de Kazinga channel. De campsite was ook nu weer ver van het restaurant met zijn goede keuken en lekkere wijntjes, maar had als voordeel dat we alweer het gevoel kregen dat we alleen op de wereld waren. Of toch niet, want ’s nachts werden we wakker van een nijlpaard die toch wel erg dicht bij de tent kwamen. Na een uur wachten konden we eindelijk onze blaas legen tussen de struikjes. De volgende dag kwam de nijlpaard nog even buurten, zodat we hem nog even voor het nageslacht konden vastleggen. Wederom veel dieren gezien vanuit een bootje.

Uiteindelijk was het dan zover en gingen we naar het Virungagebergte waar de laatste 650 berggorilla’s leven. Inmiddels was de regentijd toch echt begonnen en onder zware regenbuien en veel geglibber arriveerde we op de campsite. Om toch de volgende dag droog en fit aan de bergwandeling te beginnen besloten we de tent ingepakt te laten en een banda, rieten hutje, met een echt bed te huren. De volgende ochtend moesten we ons al vroeg melden voor het vertrek. Na het laten zien van ons paspoort en een instructie van een echte ranger begonnen we wel wat zenuwachtig aan onze bergwandeling. Gelukkig bleek na een korte tijd dat we ons conditioneel goed hadden voorbereid en liepen we onder begeleiding van een aantal jonge soldaten met een echte pief paf poef vooraan in de groep de berg op. Niet gevolgd door amerikaans bejaarden, maar door engelse jongeren en een zuid Afrikaans echtpaar die allen een drager hadden ingehuurd. Vol adrenaline bereikte we na twee uur wandelen het meeting point met de rangers die vroeg in de ochtend onze groep berggorilla’s waren gaan zoeken. Onder het achterlaten van rugtassen en regenjassen liepen we schuifelend naar onze eerste berggorilla toe. Verbaasd konden we deze gemoedelijke verlegen vegetarische giant tot op 5 meter benaderen en volop tijdens zijn lunch fotograferen. Zonder ons maar een enkele keer angstig te hebben gevoeld verbleven we een uur lang tussen een groep van 18 berggorilla’s die volkomen onverstoord verder gingen met het knagen aan de bamboe staken. In een roes zijn we de berg weer afgedenderd en hebben we ’s middags half aangeschoten van de wijn de 150 digitale foto’s door gespit en opnieuw genoten van deze bijzondere ervaring.

Inmiddels zit de rondreis er voor de helft op en ben ik zojuist aan het volgende kantje begonnen. De lezers die nog niet zijn afgehaakt zullen inmiddels wel begrijpen dat we de tijd van ons leven hebben gehad. Ik ga dus niet meer uitwijden over ons bezoek aan Lake Bunyonyi, de tracking naar de vulkaan Gahinga (3474m), bezoek aan Traveller Rest, gamedrive in Lake Mburo, de nationale dierentuin en de chinees in Entebbe.

Onze rondreis door Uganda is één groot pleziertocht geworden, maar boven al is Uganda een ontzettend mooi en vriendelijk land gebleken met meer dan berggorilla’s. Door zijn afwisseling van laagland, berglandschappen en de vele waterpartijen is Uganda voor ons het meest complete reisland van Afrika gebleken.