5 juli
En weer op reis. Met een groepsreis 3 weken Uganda. Maar om te beginnen een dag en nacht Brussel. Met de trein van Bussum naar Amsterdam en door naar Brussel. Eruit bij Brussel Nord en een stukje lopen. Dacht een taxi te nemen maar de afstand tot het hotel was vanaf de taxistandplaats 1000 meter. Lopen dus naar Hotel Queen Anne op de Boulevard Emile Jacqmain. De hal leek nog wel ok, de kamer was zo klein dat ik me overal aan stootte. Tas gedumpt en snel de stad ingelopen. Langs de Vlaamse schouwburg (mooi gebouw) naar de Grote Markt. Blijft toch wel mooi allemaal, beetje jammer van alle tribunes. Lekker rond lopen zwerven en onderweg een fles Kasteelbier gekocht. Vlakbij het hotel gegeten en op mijn kamer tennis gekeken met een slokje Kasteelbier.

6 juli
Na een redelijk prefab-ontbijt met vooral erg veel Russen met de taxi naar Zaventem gereden. Inchecken, boarden, hangen en hangen. Stoel 19A: aan het raam waar geen raam bleek te zijn. Naast me een oudere man uit Belgie. Eten, lezen, Harry Potter kijken, lezen, slapen, ontdekken dat de man naast mij dezelfde reis gaat maken. Geinig. In Nairobi onder applaus geland en terwijl het vliegtuig schoon werd gemaakt lekker verder gelezen. Na een uurtje doorgevlogen naar Entebbe, stukje van 45 minuten. Douane, visum, (50 dollar of 40 euro), geld wisselen en lang op de bagage staan wachten. Veel plezier over losse strijkbout op bagageband. Met tas en Theo naar buiten alwaar Jacky ons op stond te wachten. Met de auto naar het Entebbe Guesthouse, ontvangst door Bart met een biertje in de tuin en al snel lekker slapen in een mooie en ruime kamer.

7 juli
Mooi begin: 7 uur opstaan. Ontbijt en kennismaken met de groep om vervolgens erg blij te zijn dat ik niet in de grote groep zat. Mijn groep bestaat uit Marc en Eva uit Amsterdam/Heemstede, Kate uit Oklahoma en Theo uit Belgie. Aangevuld met onze gids Jacky, onze chauffeur Ronny en de tweede chauffeur Mosa reden we op weg naar dichtbij Kampala. Hier moesten we eerst de laatste 2 groepsleden oppikken: Katrien en Els, 2 Belgische zusjes. Via een enorme supermarkt en een flinke file reden we naar het noorden. Over Luwero naar Masindi om daar het National Park Murchison Falls in te duiken. Direct begon het te regenen. Regenwoud dus. Na regen komt savanne en daarmee droogte. Langs Uganda kobs, zwijnen en bavianen. Op de camping, Red Chilli Rest Camp, bleek dat onze tenten al klaar stonden waardoor kwartier maken een kwestie van minuten was. Diner, praten en slapen. ’s Nachts moest ik er even snel uit om de tentflappen dicht te doen ivm de regen. Overal warthogs….

8 juli
Om 6 uur opstaan op een druilerige ochtend. Ach, ’t is vakantie. Ontbijt, in 5 minuten naar de Nijl lopen en met het Point oversteken. Direct in de Nijl al nijlpaarden en krokodillen. Investeren in roetfilters zou hier een aardige optie zijn. Met de auto de wildernis in. Heel veel kobs en mijn eerste oribies. Hartebeesten, buffels, olifanten, overal Rothschildgiraffes (ook eindelijk een drinkende en zelfs hardlopende), visarenden, andere arenden, nijlmonitor die nu eens niet meteen wegrende en leeuwen. Alles in een groen en afwisselend landschap met als extra opvallend detail northern red bishopbirds. Her en der wat franjeapen (black and white colobus). Erg fraai allemaal en al met al net op tijd terug om met de pont te gaan naar de overkant. Lunch met zalige tonijnsandwich en terug naar de Nijl voor een boottoscht. Nijlpaarden, krokodillen, slangenekvogels, reuzenreigers en een enorme olifantenstier op 15 meter. Imposant beest! Verder gevaren naar de Murchison Falls en genoten van een wel erg mooi uitzicht. Op de weg terug bleek er een kudde van rond de 150 olifanten aan het water te staan. Ongelooflijk om te zien. Langs de stier retour naar de camping. Tijd voor een douche en een scheerbeurt. Diner, kletsen en slapen.

9 juli
Zes uur….Zonder ontbijt terug naar de Nijl, de boot in en links af richting Lake Albert en Congo. Onderweg nijlpaarden, nijlpaarden en nijlpaarden. Her en der een krokodil, reigers, ijsvogels, aalscholvers, darters en papyrus. Lake Albert wordt langzaam ondieper waardoor de papyruswouden steeds verder oprukken. We konden nu met deze boot het meer al niet meer bereiken. Op de boot ontbeten en spelletjes gedaan. Onderwijl overdonderende natuurpracht. Op de terugweg kwamen we meerdere olifantenstieren tegen die wilden drinken en baden. Veelal erg schuchter. Een hield het niet en moest en zou drinken. Na veel gedrentel ging hij dan toch drinken. Vlakbij de pont nog wat buffels en nijlpaarden met ruzie. Leuk overigens om te zien dat er zoveel jongen nijlpaarden waren. Ook nog een babykrok gezien, toch maar niet geaaid. Via een lunch op de camping doorgereden naar de watervallen voor een korte wandeling. Een schitterend uitzicht op de oude en de nieuwe waterval. Even zitten genieten van alle schoonheid om ons heen. Terug op de camping een stukje gaan lopen en even staan praten met de dorpsoudste. Leuk.

10 juli
Half zes op, tent afbreken, opruimen, ontbijt en op weg naar Kibale. Over de hobbelige zandwegen van Uganda een hele reis: Hoima, Kabwoya, Kagadi en Kyenjojo (asfalt!). Het laatste stukje voert van Fort Portal naar het Kibale National Park. Maar goed, allereerst hadden we nog even accupech. Ergens. Onderweg. Ver weg. Repareren lukte niet dus we moesten wachten op Mosa. Duurde al met al een uur of 2. Rondgelopen, gekeken naar dorpje, mensen, bloemen, tabakschuur en een accu. Toen Mosa kwam konden we vrij snel verder om in Hoima de echte reparatie uit te voeren bij een tankstation. Wij liepen ondertussen wat rond en wat dies meer zij. In Fort Portal zijn we ook weer gestopt. Boodschappen, markt op (met veel groenten, meelsoorten en vlees met veel vliegen. Het laatste stukje was weer zandweg maar ach, daar kan je tegen die tijd wel tegen. Op de camping bleek dat er 2 banda’s waren voor onze groep. Kate nam Colobus, ik nam Eagle. Erg fijn want mijn rug speelde flink op en een bed is dan toch lekkerder dan een matrasje. De banda’s lagen alleen wel erg ver van de camping af. Geen wc maar wel een houtgestookte douche. Erg lekker. Diner en slapen in een sizzling night.

11 juli
Chimpwalk! 5 uur klaarwakker. Na het ontbijt verzameld bij het chimpoffice en in groepjes van 6 personen (zonder Kate dus) op pad. Klein stukje rijden, klein stukje lopen en bingo….Hoog in een boom maar wel een chimpansee. Met een kleintje erbij. Ook in de boom wat rode colobusapen en wangabeys. Wauw! Gekeken en verder gelopen. Franjeapen. Plots…5 chimpansees op de grond. Ze verspreidden zich en wij liepen hard (voor zover dat lukt in de jungle) achter een chimpansee aan. Hoog de boom in. En daar nog een. En daar. Kijken kijken kijken dus.
Na de lunch tijd voor een swampwalk. Eigenlijk liepen we om een moeras heen. Genietend van bavianen, colbusapen, l’hoestapen, bloemen, insekten, spinnen, vogels (ook de blauwe turaco). Was erg leuk om te doen en om te zien. Terug op de camping een tijdje zitten praten met een Nederlandse vrouw wier man rozenkweektraining aan het geven was. Biertje, kletsen, eten, warme douche en zeer voldaan slapen.

12 juli
Inpakken en snel klaar. Ontbijt met zalige pannenkoeken. In Fort Portal ontdekten Kate en ik dat we heel slim onze sleutels nog op zak hadden. Boodschappen en op naar een theeplantage. Op zich wel mooi om te zien. Via Kasese naar Kaba en verder naar Mweya. Achter de superogende lodge ligt het hostel met nog een stuk verder de camping. Tenten opgezet op een plek met een waanzinnig uitzicht over het Kazinga Channel. Na de lunch in het hostelrestaurant volgde een gamedrive met gids Moses. Kuddes olifanten op en naast de weg. Kleintjes erbij. Twijfelen en toch oversteken. Ontelbare warthogs, Uganda kobs en waterbokken. Veel cactussen en vogels: kraanvogels, adelaars, spreeuwen. Bavianen, Patas apen, meerkatten. Terug bij het hostel gedineerd en dankzij Jacky een warme douche kunnen nemen. Bij het kampvuur hints gespeeld en toen was het al weer 10 uur en daarmee bedtijd. Heel veel hippogeluid…….

13 juli
En al weer vroeg op voor een gamedrive. Bijna meteen 3 leeuwinnen met 3 welpen en 2 jaarlingen. Slenter, geeuw, loer loer en vooral erg mooi. Een kudde olifanten met een jonkie van een jaar dat bij zn moeder dronk. Veel arenden. En nog meer olifanten. Het is dus gewoon een erg mooi park, dit Queen Elizabeth National Park. Compleet met buffel die uitviel naar onze auto. En overal vogels. Terug op de camping werd het tijd voor een brunch en daarna tijd voor onszelf. Mezelf eerst maar weer eens geschoren met uitzicht op het kanaal. Stukje rondlopen om fotos te maken en dan liggen er 30 meter achter de tent 2 nijlpaarden in een modderpoel. En wij maar tegen Els en Katrien zeggen dat de nijlpaarden echt ver zijn…. Naar het hostel gelopen alwaar Kate, Theo, els en Katrien zaten. Wat gedronken en het informatiecentrum bezocht. Leuke nagemaakte Nijlloop. In de luxe lodge wat kaarten gekocht en met een kop koffie en een duizelingwekkend uitzicht deze geschreven. Erg fijn ook dat men hier mooie schone en nette tolietten heeft, compleet met muziek en handdoekjes. Mezelf eens lekker op staan schonen en zo. Over een pad dat geen pad was afgedaald nar de bootsteiger en boven op de boot plaatsgenomen voor een kanaaltrip. Olifantenstieren, buffels, warthogs, nijlpaarden, krokodillen, waterbokken, lepelaars, skimmers, jassanas, pelikanen, ijsvogels, aalscholvers, hamerkoppen, nimmerzatten, ooievaars, reigers….. En visarenden: in volle vlucht, etend, turend en zelfs badderend. Langs een haventje vol mensen en bootjes. Erg leuk. Mooie tocht.

14 juli
Terwijl Mosa de tenten af ging breken reden wij naar Kyambura Gorge. Dit is een lang ravijn met regenwoud war nog een groep chimpansees woont, geisoleerd dus met uitsterven bedreigt. Na een ontbijt bij het bezoekerscentrum reden we met de auto een klein stuk verder. Uitstappen en afdalen. Wandelen door het regenwoud is bijzonder: je hoort, je ruikt, je voelt, je ziet en je ervaart. Nijlpaarden, een spinnenweb van <metricconverterw:stonproductid10 meter>10 meter lang, bomen. En dan opeens hoor je een chimp schreeuwen. In, alweer, een vijgenboom zaten maar liefst 16 apen, inclusief de nodige kleintjes. Geweldig om te zien: terwijl de andere apen wat eten en vlooien rennen de jonkies takken op en af. Net apenkooi spelen. Dan valt er opeens eentje van een tak een stukje naar beneden, dan klinkt opeens weer een harde schreeuw. Een voorrecht om mee te mogen maken. Wij liepen al met al erg blij terug. Althans, dat was de bedoeling maar we kwamen niet ver want het alfamannetje blokkeerde het pad. Hij keek en krijste en deed opeens een schijnaanval naar ons, ging 10 meter verder zitten en het hele verhaal herhaalde zich. Als zo’n aap op een boom trommelt: wauw. Uiteindelijk was wel duidelijk genoeg gemaakt wie de baas was en voldaan liep hij weg.
Wij de auto in en terug naar Katunguru en over een zandweg vol hobbels reden we langs Kisenyi, Kikara en Katoke naar Ishasha. De camping daar (Mosa was er al en de tenten stonden al weer netjes klaar) ligt schitterend aan de rivier Ishasha. Zicht op Congo, sterker, Congo op spring afstand.
Even wat tijd om te relaxen alvorens we weer in de auto stapten voor een gamedrive. Bijna meteen: the famous tree-climbing lions of Ishasha. In Lake Manyara, Tanzania had ik pech, nu volop geluk. Eerst een in een boom, in de volgende boom nog 2, een boom verder zaten liefst 4 leeuwen in de boom. Soms slapend of suffend, dan opeens totale concentratie en spanning. Mooi mooi mooi! Toch verder gereden. Gieren, topi’s, kobs en en en en en en een luipaard. Ver in het hoge gras maar onmiskenbaar. Ik wilde zo graag dat de gids ons door het gras loodste en zo stonden we opeens bij een boom met daaronder een tweede luipaard. Oef! Met mijn hoofd in de wolken terug naar het kamp om bij het Afrikaanse restaurant heerlijk te eten. Bij de tenten het vuur aan en terugdenken aan een waanzinnige dag: een schijnaanval van een chimp, leeuwen in bomen en twee luipaarden.

15 juli
Uitslapen tot liefst 7 uur. En dan het laatste Jacky ontbijt. Jammer want zo’n picknickontbijt is toch wel erg leuk en lekker. Maar goed, op naar de grote weg via een game drive. Leukste was dit keer een topi met een wel erg jong jong. We zaten net op de doorgaande zandweg toen we voor ons een mooi tafereel zagen: vrachtwagen midden op de weg, vrachtwagen aan de kant van de weg. De eerst had motorpech, de tweede was vast komen te zitten bij een inhaalmanoeuvre. En daarmee was de weg dicht. Veel gepuzzel en uiteindelijk is Ronnie bovenlangs gereden maar ja, naar beneden lukte niet en ook hij zat dus vast. Na veel getrek, geduw en inzet van vooral Marc kwamen we los en konden wij in elk geval verder. Mosa moest omkeren en een andere route nemen. Omrijden heet dat. De weh werd slecht maar het uitzicht op Lake Bunyonyi maakte veel goed. Aankomst bij campsite Kalebas en ja, hij heet Bas en is kaal. Ongeveer het eerste wat ik zei toen ik uitstapte was dat ik de nieuwe eigenaar was….Wat een mooi plekje. De naam Bunyonyi betekent kleine vogeltjes en dat klopt ook wel. Kate en ik allebei een banda, de rest in een tent. Tijd voor een late lunch met een zalige guacamole (terwijl je onder een avocado boom zit), praten, niksen, douchen, eten, spelletjes, zingen en wat dies meer zij.

16 juli
Een  dag met niets. Ontbijt in de zon met uitzicht over het meer en de spelende otters. Af en toe een ijsvogel die het water induikt. Samen met Kate en Theo in een kano gestapt. Helemaal niks! Gewiebel, zit je dan met je camera, nog meer geschommel. Na een uurtje varen over een erg mooi meer waren we goddank waar we moesten zijn. Els en Katrien zaten in een andere kano en waren er ook dus onze terugwandeling kon beginnen. Het meer lijkt steeds anders, mede door de 31 eilanden die erin  liggen. Aan de oevers gebeurt van alles: papyrus snijden, voetbal spelen, geiten hoeden, de was doen. Het is echt fantastisch om daar rond te lopen en op te gaan in de omgeving. We zijn doorgelopen naar het Overland Resort (erg massaal maar wel mooi) om daar onze mail te kunnen checken en te lunchen. Marc en Eva kwamen rond dezelfde tijd aanlopen en zo zaten we toch weer als groep te eten. De rest van de dag bestond vooral uitrelaxen, lezen en met Bas kletsen. Diner, zang en spel.

17 juli
Na het ontbijt naar The house on haunted hill gelopen. Een droomplek met nachtmerrie-uiterlijk. Ooit wilde Amin afstuderen , de professor weigerde dat ivm gebrek aan hersencapaciteit. Het vakantiehuis van de professor werd daarop in beslag genomen en staat sindsdien leeg. Na nog wat praten met Bas en een lunch (guacamole) in de auto gestapt en naar Kisoro gereden, een rit van slechts 3 uur. De weg was erg slecht maar het uitzicht was wederom fantastisch. In Kisoro werden we gedumpt bij Travellers Rest. Een historische plek: ooit eigendom van Baumgartner, ooit verblijfplaats van Leaky, Fossy en Goodall. Mooie kamers met aparte badkamer en eigen toilet. Tas uitgepakt , Kisoro bewonderd en tijdens het diner (4 gangen) ma gebeld om te feliciteren terwijl de rest van de groep happy birthday zong. Bij de open haard nog wat zitten kletsen en even genoten van een glas whisky.

18 juli
Veel herrie dus iedereen was erg vroeg wakker. Lekker liggen lezen op bed. Na het ontbijt met Marc, Eva, Kate en Theo op pad gegaan (Els en Katrien waren op gorillajacht). Onder begeleiding van Artur en Apollo met Mosa naar een dorpje van de Bufumbira gereden. Het huis van Arthur bezocht, het huis van zijn oma idem. Oma kwam aanlopen met een stapel hout en ging zich eerst omkleden in haar mooie jurk voor ons. We hebben een rondje door het dorp gelopen; her en der werden bankjes en stoelen voor ons neergezet. Veel kinderen. Allemaal erg gek op digitale foto’s. Wel heel erg om te horen dat 1/3 van de kinderen de maand december niet haalt.
Verder naar het dorp van Apollo: pygmee. We moesten plaats nemen op een soort pleintje waar de dorpsbewonders ons stuk voor stuk gedag kwamen zeggen en voor ons gingen dansen en zingen. Inclusief opa van 96. Opzwepend. Na afloop een blik geworpen in een van de huisjes: 4 m2 voor 2 volwassenen, 3 kinderen en een gast. Temidden van dansende pygmeeen liepen we terug naar de auto om de tip uit te delen. Geen geld (kopen ze drank van) maar meel en zeep. In Kisoro bij het Heritage Guest House een late lunch gegeten met Jacky, Els en Katrien erbij. Geluisterd naar de gorillaverhalen, gedineerd in Travellers Rest, spelletje gedaan en nerveus naar bed gegaan.

19 juli
De grote dag! Niet bijster veel geslapen. Om 5.30 uur vol nogal nerveuze gevoelens onder een nog koude douche gaan staan. Ontbijt om 6 uur en na 15 minuten stapten Eva, Marc en ik bij Ronnie in de auto. De rit zou slecht zijn maar het was vooral donker. Nkuringo office. In afwachting van. Zicht op een school waar laatkomers op het schoolplein slaag kregen terwijl de anderen op hetzelfde plein stonden te zingen. In de auto, klein stukje rijden en uit de auto. De afdaling kon beginnen. Gewapende gids, gewone gids, Marc, Eva, ik, een dikke Amerikaan, een Australisch stel van 65, 2 Amerikaanse jongens  en een gewapende gids. Steil,. Veel steentjes en soms glad. De Australische viel, rolde en stuk naar beneden, krabbelde overeind terwijl haar man vroeg of ze het nog een keer wilde doen ivm de foto’s. Onderweg vertelde de gids voluit over de flora. Via een boerenerf bereikten we de ranger uitvalsbasis. Rugzak af, stok weg, nog 5 meter en oef! Twee jonge gorilla’s in een boom. Wauw!
Met tranen in mijn ogen. En de rest van dat uur zat ik in een soort van blur: er was niets op deze aarde dan deze gorilla’s. De gidsen hakten her en der begroeiing weg zodat we de apen beter konden zien en door het struikgewas konden lopen. De silverback, compleet met boze roffel en sprong. Blackbacks. Een moeder met jong op haar rug. Popo op een open plek. Achter ons een gorilla. Voor ons. Her en der bewoog wat inde struiken. Opeens hoor ik de gids zeggen dat het uur bijna voorbij is. Kan niet! Maar wat is dit alle nog wat mooi en indrukwekkend! Veertien gorilla’s in een van de mooiste uren van mijn leven.
Terug bij de uitvalsbasis konden we even bijkomen en wat eten en drinken. En ons voorbereiden op de terugtocht. Steil dus. Zwaar en warm ook. Maar ach, met de Australiers en de Amerikaan erbij waren er voldoende rustmomenten. Prettig wel. Al met al was het 2 uur klimmen wat dan weer veel korter voelde. Boven even rust en met Ronnie terug naar het office gereden. Debriefing en certificaat. Auto in, al rijdend lunchen en foto’s kijken. De tocht was trouwens erg mooi. Onderweg probeerde Marc tevergeefs een paar keer de rest van ons brood aan kinderen uit te delen maar die renden heeeel hard weg. Uiteindelijk lukte het dan toch. Terug in Travellers Rest de foto’s maar weer bekeken. En omdat je goed voor jezelf moet zorgen een complete massage genomen. Medium en ik blijf benieuwd hoe hard een tight zou zijn. Maar dit was wel erg aangenaam. Tijd voor een spelletje, avondeten, afscheid van Els en Katrien en voldaan naar bed.

20 juli
Bij het vroege ontbijt Els en Katrien gedag gezegd, uitgezwaaid en verder vandaag niets gedaan. Hoewel, geschoren, naar de kapper geweest, in de zon gezeten, gelezen, geslapen, spelletjes gedaan, met de hond (Simba) gespeeld, geluched, gedineerd, tas ingepakt, verhalen van Kate en Theo beluisterd over hun gorilladag….druk druk druk. En de foto’s maar weer eens bekeken.

21 juli
En weer een afscheidsontbijt. Ronnie, Marc, Eva en Theo gaan met de Landcruiser verder naar Rwanda. Jacky, Kate, Morgan en ik met een HiAce naar Lake Mburo. De route voerde weer langs het mooie Lake Bunyonyi naar Mbarare. Bij Motel Agip (brings back memories) wat gedronken en de 2 Amerikanen van de apen tegengekomen. Stukje verder boodschappen en Lake Mburo in. Meteen overal al zebra’s, impala’s, topis en zelfs warthog. De tenten opgezet aan het meer en genoten van een simpele lunch met een schitterend uitzicht. Idyllisch plekje. De twee Amerikanen weeg gedag gezegd. Gin rummy gespeeld en ons klaargemaakt voor een gamedrive. Met de slechtste gids ooit. Slechts een keer wist hij iets te vertellen en dat was toen we een kudde koeien zagen. Wij zagen zelf weer al onze ondertussen bekende dierenvrienden voorbijkomen. Hoewel, de zebra en impala komen alleen hier voor in Uganda. Een bushduiker maakte veel goed want die hadden we nog niet. Diner, kampvuur en slapen met veel nijlpaardgeluiden.

22 juli
Wakker met het gekrijs van visarenden. Machtig. ’s Nachts ook al een keer wakker door de termieten onder mijn tent. Ondertussen overal nijlpaardgeluiden. Geen ontbijt maar wel een naturewalk met een Nederlands stel erbij. Veel vogels: visarend, jonge visarend, specht, woodland kingfisher. Alles gevat in het golden morning light. Karkassen her en der. We naderden een kudde buffels en liepen veiligheidshalve een rondje om. Vlak voor ons opeens een hyena. Afgeleid richtten we ons op deze hyena om te schrikken van een hoop gedonder. Compleet met trillende aarde kwam een buffel nar ons toe rennen. Goed voor je adrenaline. Veel impala’s en zebra’s. Erg de moeite dus. Na het ontbijt de auto in en op weg naar Entebbe. Via Masaka naar Kankobe en de evenaar. Tijd voor een lichte lunch en erg leuk om Mosa weer te zien. Mooie tent van AidChild: wat souvenir aankopen voor thuis. Aan de overkant een mooi shirt voor mezelf gekocht. Eerstvolgende stop werd Kampala. Allereerst moest de onderweg gekochte tilapia aan Morgans’ vrouw afgegeven en daarna de bagage van Jacky aan haar broertje. En toen waren we bij het Entebbe Guest House. En dus hallo Bart. Diner, gin rummy, Caren gedag zeggen (de Australische dame die in Kisoro met ons meedineerde) en de koffer in.

23 juli
Snik snik snik…laatste dag. Ontbijt en met Kate op pad naar Ngamba Island. Afgezet op de pier en daar even tijd gehad om wat rond te lopen en te kijken. In 45 minuten over Lake Victoria gevaren naar het eiland. De lucht betrok en het zag er zowaar slecht uit. Maar goed, apen op een eiland. Eerst een warm welkom met introductiewoord, toen even vogels kijken en toen naar de apen. Eerst Mika, de apart gezette alfaman die, terecht, in een slecht humeur was. En dan de rest van de apen. De meeste apen zijn wees geworden omdat hun moeders zijn afgeslacht voor bushmeat. Ook chimps die als huisdier aangetroffen worden kunnen hier een betere oudere dag vinden. Het is supergaaf om te zien hoe iedere aap zich anders gedraagt. Een paar apen betwistten het bezit van een grote plastic zak. Die zak gebruiken ze om aan te trekken…. Net mensen soms. Even rust en dan opeens weer gedonder in de groep.Soms om kennelijk helemaal niets. Grappig om te zien dat een kleintje een ander slaat en dan snel bij een grote aap gaat zitten. Verslavend om naar te kijken. In de regen met de boot terug en op het vaste land was het weer warm en droog. Lunch in de tuin van het Imperial Botanical Beach Hotel. Met een scootertaxi teruggereden naar het Guesthouse. Gesprek met Bart over in Uganda willen werken, gin rummy, diner en verder praten. Bart bracht me naar het vliegveld en het einde naderde erg snel aldus. Brussels Airlines bracht me naar Brussel, de trein naar Amsterdam en Bussum en de taxi naar huis. Thuis om 11 uur. Koud. Bah. Wil terug. Maar ik kan in elk geval terugkijken op een geweldige reis met leuke groep en leuke gidsen.