Reis in het groene hart van Afrika, 27 juli 2007

Door Albert en Riekie van Dijk

Beste Habari-team,
Riekie en ik reizen graag, vooral voor en door de natuur. Na een rondreis door Zuid Afrika waren we zo enthousiast dat we daarna menig maal op safari zijn geweest in diverse landen van zuidelijk en oostelijk Afrika. Daar kun je, zeker met de enorme dierenrijkdom die in deze veelal straatarme landen toch in stand gehouden wordt in hun wildparken (sommige half zo groot als Nederland), je hart ophalen.

Kamperend midden in een wildpark 's morgens nog in het donker opstaan en dan onder het ontbijt, bij het wijken van de duisternis, ontdekken dat er 12 olifanten op zo'n 30 meter afstand rondom de tenten liggen, is een ervaring die je bijblijft.

Naast de safari willen we ook graag het land zien en de lokale mensen ontmoeten. Na de zeer droge landschappen van Namibië, Botswana, Kenia en Tanzania waren wij dit jaar heel benieuwd naar het veel groenere Uganda en Rwanda. De chimpansees en vele andere apensoorten in deze landen, en vooral ook de mogelijkheid om oog in oog te komen staan met de berggorilla's, en het feit dat je niet zoals in sommige parken van Kenia en Tanzania grote aantallen jeeps in de parken tegen komt, gaven voor ons de doorslag om bij jullie te boeken, en ook dat een broer van mij voor de eerste keer meeging om kennis te maken met Afrika.

Omdat wij de pech hadden dat na een week mijn vrouw ziek werd, en wij de reis hebben moeten afbreken, is een dag tot dag-verslag niet opportuun. Fotograferen is mijn hobby. Daarom een ruime selectie van mijn foto's. Ik heb ze tot ca. web-resolutie teruggebracht om de bestandsgroottes te beperken. In die ene week heb ik toch veel mooie opnamen kunnen maken. Ook vanuit de rijdende truck maak ik foto's. Met 1/2000 sec. of korter levert dat dikwijls toch mooie plaatjes op van het land en de bevolking.

Naast de foto's een korte impressie van Uganda: Uganda is duidelijk een van de heel arme landen van Afrika met opkomend toerisme, en is m.i. vergelijkbaar met Zambia en Malawi. Reizen is ook daar nog min of meer een avontuur. Een flexibele instelling is, gezien de toestand van de (zand)wegen, beperkte sanitaire voorzieningen en soms lange reisdagen, zeker nodig. Maar dat geldt evenzeer voor de andere safarilanden waar we gereisd hebben; tenminste als je niet het geld ervoor over hebt om op luxe vlieg-safari's te gaan.

De verscheidenheid en aantallen dieren in Murchison Falls en Queen Elizabeth is minder dan bijv. in Chobi (Botswana) maar viel mij alleszins mee. We hebben veel wild en vogels gezien, vooral tijdens de 2 boottochten in Murchison en die op het Kazinga Channel. Kibale Forest was nat maar de moeite waard, evenals de wandeling in Bigodi Swamp. We hebben chimpansees gezien, maar alleen hoog in de bomen. Achteraf gezien had ik de chimpansee-wandeling in Kyambura Gorge moeten boeken. Daar is de kans veel groter om onze "naaste verwanten" op de grond te zien.

Ook het bezoek aan het lagere schooltje Mweya bij de lodge in het Queen Elizabeth park was zeer de moeite waard. Jammer dat door het onverwachte bezoek van de onderwijsinspecteur het contact met de onderwijzeressen en onderwijzers nogal abrupt eindigde.

Het kamperen in Ishasha was heel gezellig. Pal aan de grensrivier met Congo werd gezamenlijk het diner klaar gemaakt met op de achtergrond luidruchtige nijlpaarden. Bij het licht van kaarsen, die tegen de wind afgeschermd werden met halve plastic flessen, hebben we heerlijk gegeten.

Gelukkig wisten we die avond niet dat we de volgende ochtend niet verder mee konden met de groep omdat in die nacht mijn vrouw ziek werd. Met een pick-up van het park zijn we naar een (huis)arts gebracht. Die bleek niet de kennis noch de middelen te hebben om Riekie adequaat te behandelen. Daarop hebben wij gevraagd ons met een ambulance (jeep met ambulance erop geschilderd, en heel stugge vering) naar het dichtstbijzijnde ziekenhuis te brengen. Dat was in Bwindi. Van Ishasha naar Bwindi Hospital was zo'n 65 km. Daar hebben we in totaal 4 uur over gedaan.

In het ziekenhuisje werd het duidelijk dat het een galaanval was en kreeg Riekie morfine toegediend omdat andere pijnstilling onvoldoende hielp. Bwindi Hospital is opgericht door een amerikaanse arts en bleek een echt missiehospitaaltje, dat voor 80% draait op giften, voornamelijk uit Amerika. De arts deed wat hij kon doen, maar er waren geen mogelijkheden voor bloedonderzoek, geen echo-apparaat e.d. laat staan röntgen- of CT scan-apparatuur. Er was een gebouwtje voor een operatie-afdeling maar nog geen apparatuur of chirurgen. Met de hulp van Bart bleek dat we de volgende dag vanaf een 20 km. verder gelegen airstrip naar Kampala konden vliegen à raison van ruim 1000 dollar. De arts van Bwindi Hospital heeft ons met de ambulance naar het vliegveld gebracht.

In het ziekenhuis "The Surgery" in Kampala maakte een echo duidelijk waar wij al bang voor waren: de galblaas was opgezet en ontstoken evenals de omgeving van de galblaas. In Bwindi, maar ook in Kampala, zorgt de familie voor eten en drinken voor de patiënt en slaap je op een matje naast het bed van de patiënt. Bart had een medewerker gestuurd die e.e.a. voor mij gehaald heeft. Riekie kon niets binnen houden. In plaats van goed te reageren op antibiotica kwamen er gedurende de nacht complicaties bij. De engelse behandelend arts had dit niet verwacht en raadde ons aan naar Zuid Afrika te gaan omdat het verwijderen van een ontstoken galblaas in Riekie's conditie niet verantwoord in Kampala gedaan kon worden.

Met één telefoongesprek van 5 minuten met de hulpdienst van onze reis- en ziektekostenverzekering, die daarop overlegd heeft met de behandelend arts om vast te stellen dat er "medische noodzaak" is, was het binnen korte tijd geregeld dat we met de Amref Flying Doctors in Kampala opgehaald werden en naar Nairobi gebracht i.p.v. Zuid Afrika. In Nairobi Hospital lag Riekie binnen een uur op de intensive care. Daar heeft ze een week gelegen en daarna enkele dagen op de zaal voordat ze zover hersteld was dat geopereerd kon worden. Zelf heb ik in het op 100 meter van het ziekenhuis gelegen Silver Springs Hotel gelogeerd. De prijs voor mijn kamer was nagenoeg gelijk aan de ligkosten op zaal in het ziekenhuis!!!

Nairobi Hospital is voortreffelijk. Het heeft alle moderne apparatuur en ervaren doktoren en verpleegkundigen die ons precies uitlegden wat er aan de hand was en wat er kon en moest gebeuren.

10 Dagen na de operatie zijn we businessclass met de nachtvlucht naar Nederland gevlogen en met een medische taxi naar huis gebracht. Inmiddels is Riekie weer volledig hersteld en is haar conditie ook weer terug.

Op al onze reizen naar Afrika hebben we erop gelet dat onze verzekeringen ook het uit de bush ophalen, het vervoer naar een ziekenhuis waar adequate behandeling mogelijk is etc. gedekt was. We hebben nu de pech gehad te ervaren dat het onverantwoord is om op reis te gaan zonder zulke uitgebreide verzekeringen. Zonder die reis-, annulering- en ziektekostenverzekeringen waren we in zeer grote problemen gekomen, zowel v.w.b. Riekie's gezondheid alsook financieel.

Albert van Dijk