Reisleiding

Habari Travel werkt heel bewust met Ugandese reisleiding. Ze zijn zeer goed en ervaren en weten natuurlijk ontzettend veel van het land en de cultuur!
Tevens zorgen we er zo voor dat ook de lokale bevolking mee deelt in de inkomsten van het toerisme. En voor u als reiziger een geweldige mogelijkheid om met de mensen in contact te komen. Eén nadeel ze spreken alleen engels.
Er is echter altijd op ons kantoor en in 2 van onze accommodaties Nederlandse leiding aanwezig.

Onze Chauffeurs

'Chauffeur' Ntale Ssebugdzi Fred

Begin dit jaar waren wij weer present op de vakantiebeurs in Utrecht. Omdat wij via Habari Travel een luxe rondreis hebben gemaakt naar Uganda en Rwanda, bezochten wij uiteraard de stand van Habari om weer even bij te praten. Naar aanleiding hiervan kregen wij van Bart Munting het verzoek om een stukje te schrijven over een chauffeur voor de nieuwsbrief. Wij hebben dit verzoek met beide handen aangegrepen, want de chauffeur die wij gedurende onze reis in de verlengde Toyota Landcruiser hadden, zijn wij nog niet vergeten! In tegendeel! Vaak is de rol van de chauffeur nog wel eens onderbelicht, maar bij een reis zoals de onze, van groot belang. De wegen en het verkeer in Uganda zijn tenslotte totaal niet te vergelijken met die in Europa, zodat veiligheid een zeer belangrijk onderdeel is van zo'n vakantie. Vervolgens waren wij als reiziger ruim 3 weken gekoppeld aan iemand waarvan je mag hopen dat het klikt; als dit niet het geval is, heeft dat zeker invloed op de vakantiebeleving. Wij hebben in ieder geval geboft, onze chauffeur was helemaal geweldig.

Graag willen wij u voorstellen aan Ntale Ssebugdzi Fred, verder in dit stukje gewoon Fred. Fred is al geruime tijd in dienst bij Habari Travel en is een geweldig chaufeur. Ter illustratie het volgende. Op een van onze gamedrives in Nyungwe Forest, hadden de olifanten zo gigantisch huisgehouden met het slopen van bomen, dat onze Toyota op een gegeven moment niet meer voor- of achteruit kon. Om verder te kunnen moesten we van de 'oorspronkelijke paden' af om onze weg te kunnen vervolgen.
Dankzij de stuurmanskunst (en de kracht van de Toyota) van Fred konden we onze weg vervolgen, anders hadden we nu nog op de ANWB staan wachten. Het is ongelooflijk wat deze man met een auto kan doen. Ook in het dagelijkse verkeer merk je aan Fred dat hij iedere verkeerssituatie leest en de voor ons soms vreselijkste capriolen van het autoverkeer (het kopen van een rijbewijs is in Uganda heel normaal) op een uitstekende wijze kon inschatten. Wij hebben het onderweg helaas ook anders gezien! Naast een geweldig chauffeur is Fred ook een bijzonder goede gastheer en een zeer vriendelijke man. Hij neemt gepaste afstand als het nodig is, maar wij hebben hem ook van een andere kant meegemaakt. Fred regelt werkelijk alles voor je en verliest je geen moment uit het oog, zonder dat je het idee hebt dat je de continu wordt bewaakt. Toen een van ons op de dag dat we de Gorrilla's zouden bezoeken ziek was en niet mee kon gaan, was Fred net nog even 'zieker' als onze zieke; het was niet te beschrijven hoe Fred van deze situatie baalde. Ondertussen regelde hij dat het onze zieke aan niets ontbrak en tijdens onze afwezigheid goed in de gaten werd gehouden. Als we Fred zijn gang hadden laten gang had onze zieke toen hij beter was zeker nog een keer naar de gorilla's gekund als dit in ons schema had gepast.

Op de laatste dag van onze vakantie (wij kunnen het toch niet laten om de lezer te laten weten dat deze reis heel bijzonder was, en wij heel erg tevreden waren over Habari Travel), hebben wij afscheid genomen van Fred. Dit was een bijzonder en emotioneel afscheid, zowel Fred als wij hadden genoten van de hele reis alsook van elkaars gezelschap. Met pijn in ons hart reed hij van ons weg, maar niet meer als 'de chauffeur' maar als Fred, onze Ugandese vriend.

Wij hebben nog regelmatig contact.

Ruud en Ria Groenhof & Arno en Jolanda van der Steen

Chauffeur en gids Ronald Ssempebwa

Oeganda heeft zoveel te bieden? 

Hij zou niet weten hoe zijn leven eruit zou hebben gezien als hij niet voor Habari Travel zou zijn gaan werken. Chauffeur Ronald Ssempebwa (34) werkt ruim elf jaar voor het reisbureau. Eigenlijk is hij veel meer dan chauffeur, want Ssempebwa kent alle flora en fauna op zijn duimpje, is een gezellige  socializer en trots op zijn land. ''Mijn collega's van Habari zijn familie voor me.''

Tekst & foto's: Angelique van Os

''Ik was taxichauffeur in Kampala voordat ik bij Habari Travel terecht kwam. Een kennis van mij werkte al voor het reisbureau, en toen eigenaar Bart Munting nieuwe mensen nodig had om zijn trips te begeleiden en vooral de mensen naar de verschillende parken te brengen, heb ik me aangeboden. Ik kende namelijk de gebieden al redelijk goed en was een aantal jaren daarvoor in contact gekomen met een aantal 'Mzungu' (blanke) backpakkers in Murchisson Falls National Park. Ze vroegen me van alles over het park en ik merkte dat ik het erg leuk vond om er over te vertellen. Ik heb nog steeds de foto's thuis bewaard die ze gemaakt hebben. Het was misschien wel een 'turning point', want ik realiseerde me dat ik zelf graag meer over mijn land en haar natuur wilde leren. Het was een mooie kans.''

Trots
''De eerste trip was natuurlijk wel erg spannend. Alles was nieuw, maar mijn omgeving had al snel in de gaten dat ik mezelf graag wilde ontwikkelen. Van de rangers leerde ik allerlei vogelsoorten kennen en de gewoonten en het leefgedrag van de dieren in de parken. Ik bestudeerde ook diverse boeken. Ik geef mijn kennis graag over aan geïnteresseerde reizigers.
Ik ben trots op mijn land, op de schoonheid van het landschap en de vriendelijkheid van de mensen. Ik laat dat graag zien aan onze reizigers. De Europese media tonen veelal een negatief beeld van Oeganda, van haar oorlogen en medische problemen. Natuurlijk zijn die problemen er ook, zoals de sporen van de tirannie van Idi Amin en de gevechten van noordelijke rebellen. Dat is verleden tijd. Ik wil graag laten zien dat Oeganda zoveel meer te bieden heeft. Het toerisme is erg belangrijk voor dit land. Hopelijk blijft de authenticiteit wel behouden. Toerisme levert de gemeenschap hier veel werk op. Het is een investering in de toekomst. Voor onze kinderen bijvoorbeeld. Ik droom dat mijn drie kinderen straks naar de universiteit kunnen. Soms is het moeilijk dat ik ze een lange tijd niet zie, evenals mijn vrouw. Aan de andere kant, we zijn het gewend. Zo werkt dat in Afrika. Daarnaast ontmoet ik zoveel interessante mensen en mijn collega's van Habari zijn familie voor me.''

Groot avontuur
''Natuurlijk maak je tijdens je trips ook onvergetelijke situaties mee. Zo zijn we een keer 's nachts tijdens het kamperen omsingeld geweest door een groep leeuwen, waarbij we de hele nacht naar hun gehuil moesten luisteren, haha. Leeuwen doen mensen over het algemeen niets als ze geen honger hebben en zich niet bedreigd voelen. Ook heb ik een keer in Queen Elizabeth National Park een groep olifanten de Kazinga rivier zien oversteken. Dat was verbazingwekkend, want die rivier is zeker wel vijftig meter breed. Pff.. er zijn zoveel voorbeelden te noemen. Ik vind het altijd spannend als er iets gebeurt, omdat je het samen met de groep deelt. Zolang het niet gevaarlijk wordt en dat gebeurt zelden- is het een groot avontuur wat je samen ervaart. Het schept een band. En elke reis is anders. Minder aangenaam en zorgelijker vind ik de regenseizoenen. De wegcondities zijn over het algemeen slecht en wanneer de auto het wel eens laat afweten, dan is zo'n trip wel doorbijten. Ik ben echter een opportunist en red me wel. Maak graag een praatje met iedereen, houd van netwerken. Ik zou er niet aan moeten denken dat ik altijd stampvolle taxibusjes in Kampala had moeten vervoeren.''